22.2.16

‘The more you see, the more you know’ | Graphic Stories Cyprus






Την εβδομάδα που πέρασε είχα τη χαρά να συνομιλήσω με την εκλεκτή δημοσιογράφο & συγγραφέα Melissa Hekkers με αφορμή μια προσωπική συνένετυξη εφ'όλης της ύλης. Μιλώντας για τέχνη, πολιτισμό, αξίες και οπτική επικοινωνία λίγες ημέρες πριν από τη 2η Συνάντηση Σχεδιαστών Οπτικής Επικοινωνίας, Graphic Stories Cyprus. H παρουσίαση φιλοξενήθηκε στο In-Cyprus / The Cyprus Weekly του Phileleftheros-Group
Eυχαριστώ θερμά τη Melissa Hekkers για τη συνέντευξη και την άρτια παρουσίαση.


20/02/2016
‘The more you see, the more you know’ 


In the wake of Cyprus’ first Visual Communication Designers’ Meeting last year, Graphic Stories Cyprus opens its doors to the public next weekend, with an event that places visual communication at the forefront through a series of lectures, workshops and exhibition in the heart of the capital.



17.2.16

Δημιουργικές συναντήσεις: Infographics | 6ο ICTVC Early Birds

Πάνος Κωνσταντόπουλος Infographics

Έναν σπουδαίο και πολυβραβευμένο διεθνώς, σχεδιαστή οπτικής επικοινωνίας θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το Κυπριακό κοινό, την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016 στις 18.00, στο Αμφιθέατρο Μ-203 του Πανεπιστημίου Λευκωσίας . Ο Πάνος Κωνσταντόπουλος μέσω του προγράμματος “Graphic Communication” του Πανεπιστημίου Λευκωσίας θα μιλήσει για την “Οπτικοποίηση της Είδησης”, σε μία εκδήλωση ανοικτή για το κοινό.


Τα information graphics ή infographics είναι ουσιαστικά γραφικές οπτικές αναπαραστάσεις πληροφοριών, στατιστικών, δεδομένων ή και γνώσης που έχουν ως στόχο την καθαρή, γρήγορη και εύκολα αντιληπτή οπτικοποίησή τους. Στη βάση τους τα infographics επιδιώκουν τη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας του αναγνώστη με τη χρήση γραφικών, ενισχύοντας την ικανότητα του ανθρώπινου οπτικού συστήματος να αντιληφθεί και να αφομοιώσει την πληροφορία. Η Οπτικοποίηση της Είδησης συνεπώς σχετίζετε με την οπτικοποίηση των πληροφοριών και δεδομένων, τη δημιουργία στατιστικών γραφικών και γενικότερα αφορά την ίδια την αρχιτεκτονική της πληροφορίας. Τα τελευταία χρόνια, η ραγδαία ανάπτυξη του διαδικτύου και η ευκολότερη ενσωμάτωση των infographics σε κάθε είδους ιστοτόπους, ειδησεογραφικούς ή μη, έχουν εξελίξει σε σημαντικό βαθμό τη μορφή αυτή οπτικής επικοινωνίας, ενώ η πληθώρα των πληροφοριών που κατακλύζουν τον σύγχρονο άνθρωπο έχουν κάνει τη χρήση τους αναγκαιότητα. 

Οι άνθρωποι μπορεί να αντιλαμβάνονται τον κόσμο που ζουν λαμβάνοντας εισόδους από τις πέντε αισθήσεις τους (όραση, αφή, ακοή, όσφρηση, γεύση), αλλά λαμβάνουν σημαντικά περισσότερες πληροφορίες κυρίως μέσω της αίσθησης της όρασης παρά από οποιαδήποτε από τις άλλες τέσσερις. Το πενήντα τοις εκατό του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι αφιερωμένο στις οπτικές λειτουργίες και για το λόγο αυτό μπορεί και επεξεργάζεται τις εικόνες πιο γρήγορα από ότι τα κείμενα. Ο εγκέφαλός μας μπορεί και επεξεργάζεται τις εικόνες παράλληλα και μαζικά, σε αντίθεση με το κείμενο, η επεξεργασία του οποίου γίνεται με γραμμικό τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο για να αντιληφθεί τις πληροφορίες από ένα κείμενο σε σχέση με μια σειρά εικόνων. Τα infographics συνδυάζουν εικόνες, κείμενο, γραφικά και στατιστικά δεδομένα στοχεύοντας στην αποδοτικότερη αξιοποίηση του εξαιρετικά περιορισμένου χρόνου που μπορεί να διαθέσει ο σύγχρονος άνθρωπος για τη απορρόφηση της πληροφορίας.   


Ο Πάνος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε το 1972 και σπούδασε γραφιστική στην Αθήνα. Εργάστηκε ως μακετίστας στο περιοδικό “Εψιλον” της “Kυριακάτικης Ελευθεροτυπίας”, ενώ στη συνέχεια πέρασε στο τμήμα γραφημάτων της εφημερίδας. Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στην τηλεόραση του Αlpha και εικαστικός σύμβουλος στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από το 2001. Έχει σχεδιάσει σειρά χαρτών για ταξιδιωτικά περιοδικά και ταξιδιωτικούς οδηγούς, ενώ έχει εκδώσει και 12 προσωπικά βιβλία. Το 2002 βραβεύθηκε στο διαγωνισμό των ΕΒΓΕ (Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης) για τα γραφήματά του στην “Ελευθεροτυπία” και για τον σχεδιασμό του λογοτεχνικού περιοδικού “Βιβλιοθήκη”. Το 2008 και 2009 βραβεύθηκε σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό σχεδιασμού εφημερίδων στη Βιέννη (European Newspaper Design Awards). Σήμερα σχεδιάζει infographics στο γραφείο σχεδιασμού γραφημάτων greekinfographics.



ICTVC Early Birds 


Παράλληλα τις ημέρες αυτές ένα από τα σημαντικότερα συνέδρια του φετινού καλοκαιριού, το 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας, ICTVC, ανακοίνωσε την έναρξη των Early Birds εγγραφών για το συνέδριο. Το μειωμένο ποσό εγγραφής στην περίπτωση αυτή περιλαμβάνει είσοδο σε όλες τις ομιλίες και παρουσιάσεις του συνεδρίου, τις συνοδευτικές εκθέσεις, τα διαλείμματα για καφέ, καθώς επίσης την τσάντα του συνεδρίου και τη βεβαίωση συμμετοχής. 

Περισσότεροι από 120 άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο θα συμβάλουν στην πραγμάτωση του 6ου ICTVC στη Θεσσαλονίκη το 2016! Από το πρωί της Τρίτης 5 έως και το βράδυ του Σαββάτου 9 Ιουλίου θα διευθύνουν τα 10 πρακτικά εργαστήρια του συνεδρίου. Θα παρουσιάσουν τις επαγγελματικές εφαρμογές και την έρευνά τους σε περισσότερες από 85 ομιλίες και θα συντονίσουν τις συζητήσεις στρογγυλής τράπεζας. Θα εκθέσουν τις δουλειές τους και θα καταθέσουν δείγματα της δημιουργικότητάς τους. Θα οργανώσουν το υλικό και θα συμμετάσχουν σε ενδιαφέροντα εικαστικά δρώμενα. Θα είναι εκεί για να γνωριστούν και να μιλήσουν μαζί μας για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον στη θεωρία, την ιστορία, την πρακτική και την εκπαίδευση στο design για την τυπογραφία και την οπτική επικοινωνία. Το 6ο ICTVC διοργανώνεται με τη συνεργασία του Προγράμματος “Γραφικής Επικοινωνίας” του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, του “Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης” και του “Ινστιτούτου Μελέτης και Έρευνας της Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας”. Περισσότερες πληροφορίες στο site του συνεδρίου: ictvc



Αγγελική Μιχαλοπούλου Καρρά -Αθανασιάδη-
Graphic Designer // aggeliki.mk@gmail.com 
"Πολίτης της Κυριακής" // "Παράθυρο" 14.02.16

9.2.16

Kilroy was here

[ΕΝ]

Art, communication, expression, necessity and also a trend, there is no doubt that Graffiti is an integral component of modern urban culture. Drawings and pictures painted or even carved in conjunction with words, phrases and poems, most often illegally on walls or other surfaces, often in public places. Graffiti, from simple written words to sometimes sophisticated murals, existed since ancient times, with examples dating from ancient Egypt, ancient Greece and the Roman Empire.

In modern times, the most frequent expression tools used by this form of visual communication are special paint sprays and markers, while in most countries the imprinting of Graffiti in a certain area without the consent of its owner, is considered an act of vandalism and a punishable offense.

Graffiti is often considered synonymous with the culture of hip hop and the numerous trends that emerged internationally, influenced by the early modern Graffiti that began to appear in the Metro of New York City during the 1970s. The truth is that Graffiti flourished and evolved into its modern form alongside with the hip hop music and b-boying-breakdance integrating along the way many other elements of street and underground culture. In many cases it was even used by gangs for the demarcation of their territories and the activities associated with them.

However, there are many other notable instances of Graffiti in the twentieth century since its early beginning, which began to appear on the walls of buildings, in toilets, railway boxcars, in underpasses and bridges. During World War II and for decades after, the phrase "Kilroy was here" accompanied by a characteristic comic figure, depicting a bald man (sometimes depicted to have a few hair) with a prominent nose peeking over a wall with the fingers of each hand to support him, spread around the world, mainly because of its use by American troops and eventually integrated into American popular culture. The roots of the phrase in question are still under discussion, but the phrase and the accompanying token was associated with the American commandos in the 1940s and contributed significantly to the uplift of their morale, especially during combat operations against Nazism in Europe.

In the United Kingdom, this Graffiti is known as "Mr Chad" or simply "Chad", while the corresponding Australian "colleague" was linked to the phrase "Foo was here". It is of course possible that Foo did its first appearance, already during the First World War, while the character of Chad may be coming from a British caricaturist in 1938, possibly before the appearance of Kilroy. According to the well known etymologist Dave Wilton, "sometime during the war, Chad and Kilroy met, and in the spirit of allied unity, merged with the British pattern appearing above the American phrase."

In contrast with what most usually believe, Graffiti is not made for decorative purposes but includes an entire genre of artistic expression that can express social or political messages. There are many cases where such messages have a strong impact on society and are responsible for creating trends and internal debates, bringing up even social changes.


[ΕΛ] 

Τέχνη, επικοινωνία, έκφραση, ανάγκη αλλά και trend, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Graffiti αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της σύγχρονης αστικής κουλτούρας. Σχέδια και εικόνες ζωγραφισμένες, βαμμένες ή και χαραγμένες σε συνδυασμό με λέξεις, φράσεις αλλά ακόμα και ποιήματα, τις περισσότερες φορές παράνομα σε τοίχους ή άλλες επιφάνειες, συχνά σε ένα δημόσιο χώρο. Τα Graffiti, περιλαμβάνοντας άλλοτε απλές γραπτές λέξεις και άλλοτε περίτεχνες τοιχογραφίες, έχουν υπάρξει από τους αρχαίους χρόνους, με παραδείγματα που χρονολογούνται από την αρχαία Αίγυπτο, την αρχαία Ελλάδα αλλά και τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. 

Στη σύγχρονη εποχή, τα συχνότερο χρησιμοποιούμενα υλικά έκφρασης αυτής της μορφής οπτικής επικοινωνίας είναι τα ειδικά σπρέι βαφής και οι μαρκαδόροι, ενώ στις περισσότερες χώρες η αποτύπωση των Graffiti σε κάποιο χώρο χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του, θεωρείται βανδαλισμός και αποτελεί αξιόποινο αδίκημα.

Τα Graffiti συχνά θεωρούνται συνυφασμένα με την κουλτούρα του hip hop και την πληθώρα των τάσεων που προέκυψαν, διεθνώς, από τα πρώιμα σύγχρονα Graffiti που άρχισαν να εμφανίζονται στο Μετρό της Νέας Υόρκης κατά τη δεκαετία του 70. Η αλήθεια είναι ότι τα Graffiti άνθησαν αλλά και εξελίχθηκαν στη σύγχρονή τους μορφή παράλληλα με τη μουσική hip hop και το b-boying-breakdance ενσωματώνοντας στην πορεία και πολλά άλλα στοιχεία της street και underground κουλτούρας. Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και από συμμορίες για την οριοθέτηση των περιοχών τους και των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με αυτές.

Ωστόσο, υπάρχουν πολλές άλλες αξιοσημείωτες περιπτώσεις Graffiti στον εικοστό αιώνα μιας και ήδη από τις αρχές του άρχισαν να εμφανίζονται σε τοίχους κτιρίων, σε αποχωρητήρια, κλειστά φορτηγά βαγόνια σιδηροδρόμων, σε υπόγειες διαβάσεις, και γέφυρες. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και για δεκαετίες μετά, η φράση “Kilroy was here” συνοδευόμενη από μια χαρακτηριστική φιγούρα comic, που απεικόνιζε ένα φαλακρό άνδρα (μερικές φορές απεικονίζεται να έχει μερικές τρίχες) με μια προεξέχουσα μύτη να κρυφοκοιτάζει πάνω από έναν τοίχο με τα δάχτυλα του κάθε χεριού του να τον κρατούν, διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο, κυρίως λόγω της χρήσης του από τα αμερικανικά στρατεύματα και τελικά ενσωματώθηκε στην αμερικανική λαϊκή κουλτούρα. Οι ρίζες της εν λόγω φράσης είναι ακόμα και σήμερα υπό συζήτηση, αλλά η φράση και το διακριτικό που τη συνοδεύουν συνδέθηκε με τους Αμερικάνους καταδρομείς στη δεκαετία του 1940 και συνέβαλε τα μέγιστα στην ανόρθωση του ηθικού τους, ιδιαίτερα κατά τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Ναζισμού στη γηραιά Ήπειρο.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Graffiti αυτό είναι γνωστό ως “Mr Chad” ή απλά “Chad”, ενώ ο αντίστοιχος Αυστραλός “συνάδελφος” του συνδέθηκε με τη φράση “Foo was here”. Είναι βέβαια πιθανό ο Foo να έκανε για πρώτη φορά την εμφάνιση του, ήδη από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ και ο χαρακτήρας του Chad μπορεί να προέρχεται από ένα Βρετανό γελοιογράφο εν έτη 1938, πιθανόν δηλαδή πριν από την εμφάνιση του Kilroy. Σύμφωνα με τον γνωστό ετυμολόγο Dave Wilton, “Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Chad και ο Kilroy συναντήθηκαν, και στο πνεύμα της συμμαχικής ενότητας συγχωνεύθηκαν, με το βρετανικό σχέδιο να εμφανίζεται πάνω από την Αμερικανική φράση.”

Σε αντίθεση τελικά με αυτό που συνήθως πιστεύουν οι περισσότεροι, τα Graffiti δε γίνονται για διακοσμητικούς λόγους αλλά αποτελούν ένα ολόκληρο είδος καλλιτεχνικής έκφρασης που μπορεί να εκφράζει κοινωνικά ή και πολιτικά μηνύματα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που τέτοιου είδους μηνύματα έχουν έντονο αντίκτυπο στην κοινωνία και είναι υπεύθυνα για τη δημιουργία τάσεων και εσωτερικών ζυμώσεων, επιφέροντας μέχρι και κοινωνικές αλλαγές.


Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 07.02.16


1.2.16

Pandora's box | Το κουτί της Πανδώρας

[EN]

Myths, according to Sigmund Freud, are dreams that steam from the unconscious, while for James Frazer and Bronislaw Malinowski they constitute the prescientific effort of early human cultures to interpret their natural environment. Either with a psychoanalytic mood or from the perspective of social anthropology, their existence in any culture -and particularly in ancient Greek, where reason and myth always had a subtle organic bond with the reflection process- highlights the value and usefulness, at least, of their study. Particularly representative is the ancient alter ego of the biblical Eve, the infamous Pandora. Eve, may only had an apple to bequeath her sin to everyone on Earth, but Pandora recruited an entire ... box, or, more correctly a jar, according to the initial version of the myth.

However, since we talk about visual communication and graphic design, the question of what is actually Pandora's box naturally arises. And in this case what its contents are. Eventually who is Pandora? According to the predominant version of the myth, she was the woman whose curiosity and superficiality released and scatter to humanity all evils and diseases that were hidden inside the jar, while according to Aesop the jar contained all the goods that the Gods had to offer to humanity and with the opening they returned back to the heavens. In any case, a seemingly insignificant act looks like it could have immense consequences not only for him who acts, but also for a much wider surrounding. And somewhere between myth and reality, the visual communication designer is balancing, trying to demarcate the thin line between them.

Myths, in relation to the profession of the graphic designer, there are undoubtedly many. The child who is painting all day, can easily, since ... he has the talent, become a visual communication designer. No doubt the same should be true for the painters who understand colouring and paints. Study graphic design, my child, to earn a lot of money. To promptly open a bank account. Now, with the development of technology and the use of computers, anyone can design cards, posters and logos, as the neighbour's nephew of the sister of Marigo whose computer skills work as a charm. Just like saying: nice pen! I'm sure it writes great stories.

Virtues or evils, they are all kept in Pandora's jar, and the concerned designer is in front of the dilemma of removing the cork. What's the distance between curiosity and superficiality? Curiosity for what is hidden at the dark side of the moon can make you travel to the stars. Superficiality, though? We may eventually feel the need to believe Aesop's version that what remained in the jar was only hope, the last shelter of man, and of course in this case the jar finally opens, motivated by superficiality, by a male hand!




[ΕΛ]

Μύθος, κατά τον Sigmund Freud, είναι τα όνειρα που πηγάζουν από τον ασυνείδητο νου, ενώ κατά τους James Frazer και Bronislaw Malinowski αποτελούν την προεπιστημονική προσπάθεια των πρώιμων ανθρώπινων πολιτισμών να ερμηνεύσουν το φυσικό τους περιβάλλον. Είτε με ψυχαναλυτική διάθεση είτε από τη σκοπιά της κοινωνικής ανθρωπολογίας, η ύπαρξή τους σε κάθε πολιτισμό -και ειδικότερα στον αρχαίο ελληνικό, όπου λόγος και μύθος είχαν πάντοτε έναν αδιόρατο οργανικό δεσμό στις λειτουργίες του στοχασμού- φανερώνει την αξία και τη χρησιμότητα, τουλάχιστον, της μελέτης τους. Ιδιαιτέρως χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του αρχαιοελληνικού alter ego της βιβλικής Εύας, της περιώνυμης Πανδώρας. Μπορεί βέβαια η Εύα να μην χρειάστηκε παρά μόνο ένα μήλο για να κληροδοτήσει το αμάρτημά της σε όλους τους επί της Γης ανθρώπους, από την άλλη μεριά η Πανδώρα επιστράτευσε ολόκληρο… κουτί, ή, πιο σωστά πιθάρι, σύμφωνα με την αρχική εκδοχή του μύθου.

Όμως, μιας και περί οπτικής επικοινωνίας και graphic design ο λόγος, εύλογα δημιουργείται η απορία ποιο είναι τελικά το πιθάρι της Πανδώρας. Εν προκειμένω και ποιο το περιεχόμενό του. Τελικά ποια είναι η Πανδώρα; Σύμφωνα με την επικρατούσα εκδοχή του μύθου, ήταν η γυναίκα που με την περιέργεια και την επιπολαιότητά της αποδέσμευσε και σκόρπισε στην ανθρωπότητα όλα τα δεινά και τις ασθένειες που ήταν κρυμμένες μέσα στο πιθάρι, ενώ κατά τον Αίσωπο το πιθάρι περιείχε όλα τα αγαθά που οι θεοί είχαν να προσφέρουν στους ανθρώπους και με το άνοιγμά του αυτά επέστρεψαν και πάλι στους ουρανούς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, μια φαινομενικά ασήμαντη πράξη μοιάζει να μπορεί να έχει ανυπολόγιστες συνέπειες όχι μόνο για αυτόν που την εκτελεί, αλλά και για τον ευρύτερο περίγυρό του. Και κάπου εκεί, μεταξύ μύθου και πραγματικότητας, σχοινοβατεί ο σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας προσπαθώντας να οριοθετήσει τη λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσά τους.

Μύθοι, σε σχέση με το επάγγελμα του γραφίστα, υπάρχουν αναμφισβήτητα πολλοί. Το παιδί όλη μέρα ζωγραφίζει, μπορεί εύκολα, μιας και… πιάνει το χέρι του, να γίνει και σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας. Αναμφίβολα το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και για τους ελαιοχρωματιστές που κατέχουν από χρώματα και μπογιές. Να σπουδάσεις γραφίστας, παιδί μου, να κερδίζεις πολλά λεφτά. Να προλάβουμε να ανοίξουμε και έναν λογαριασμό τραπέζης. Τώρα, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, μπορεί οποιοσδήποτε να σχεδιάζει κάρτες, αφίσες και λογότυπα, όπως τον ανιψιό του γείτονα της αδερφής της Μαριγούς που παίζει τους υπολογιστές στα δάκτυλα. Σαν να λέμε δηλαδή: ωραία πένα! Είμαι σίγουρη ότι γράφει καταπληκτικές ιστορίες.
Αρετές ή δεινά, όλα φυλαγμένα στο πιθάρι της Πανδώρας, και η υποφαινόμενη σχεδιάστρια μπροστά στο δίλημμα της αφαίρεσης του πώματος. Πόσο απέχει άραγε η περιέργεια από την επιπολαιότητα; Η περιέργεια του τι κρύβει η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού μπορεί να σε ταξιδέψει μέχρι τα αστέρια. Η επιπολαιότητα, όμως; Ίσως τελικά να νιώθουμε την ανάγκη να πιστέψουμε την εκδοχή του Αισώπου, ότι στο πιθάρι απόμεινε φυλαγμένη μονάχα η ελπίδα ως στερνό καταφύγιο του ανθρώπου και βέβαια στην περίπτωση αυτή το πιθάρι τελικά το ανοίγει, υποκινούμενο από την επιπολαιότητα, χέρι ανδρικό!


Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 31.01.16
#Γραφιστορίες #057