30.5.16

When design meets politics | Όταν το design συναντά την πολιτική

[EN]

Afroditi Iliopoulou is a new Visual communication designer with studies in Product Design & Systems Engineering at the Aegean University of Syros. Through her participation at the 2nd Meeting of Visual Communication Designers, Graphic Stories Cyprus, she presented to the Cypriot public her study on the role of design in modern politics, which we host in today's “Graphic Stories”.

Afroditi Iliopoulou: when design meets politics

The visualization of information in recent years increasingly interests politicians and political parties. The influence of the Internet, combined with social media, reinforces and consolidates the information transmission, thus creating a new phenomenon and research field: information visualization in politics.


Undoubtedly, we live at the age of information, where speed characterizes the daily life of people. We live today in a global village, in a digital society where people are the pillars of a network where news flow at breakneck speeds. Communication takes place through them but also through social media, utilizing the most out of modern technologies of communication. Information has not stayed unaffected by these changes since each of its forms has a different visual representation, "challenging" in that way our capabilities of perception, understanding, but also of learning from the aspect of the people! Regardless of the medium and the era, the transmission of information requires a transmitter, a message, a communication channel, a receiver but also the result of the synthesis of the above. The Internet is by far the primary source for receiving information and politics are at the front line.

The renowned British designer Terrence Conran argues that "design is made by 98% of functionality and by 2% of aesthetics". Human visual memory is much more powerful than acoustic or verbal, with the eye, which automatically creates images that are reflected easily in human consciousness. Therefore, visual information must be primarily [visually] attractive. So people learn by observing. They receive information preserving what interests them most. The more it interests them, the more they look in depth, in a way that gives them an incentive for knowledge. The audience of course may not always be well informed.

To visualize correctly the information it must be done by a simple, clean way, which consolidates the data that constituents it, creating on parallel visual contrasts between them. The same information can be visualized in different ways, according to the discretion of the designer, with results that look different. In any case, it must be understood to the intended audience. The American Professor Edward Tufte, incidentally, argues that "design is choice". The process of information visualization requires the following steps: the content, which is the raw material of design, the design as a process, which will visualize the content with the most understandable and accurate manner and also the algorithm – a series of actions that must be followed in order to successfully complete the design process. In any case we must exploit the right tools that include the purpose for which we design, the software we use, as well as the media that disseminate the visualized information.

A modern method of information visualization is infographic, which visualizes data or ideas arising out of complex information in such a way as to be easily understood by the general public. They do not just provide information, but push receivers-audience to interpret them and interact with them. The visualization of information through infographics, although it follows the basic principles of design [functionality, aesthetics], it has human as a reference point. Visualized information can relate to economics, science, politics, etc.

In the field of politics, politicians themselves use infographics as a means of expression, utilizing the full potential of the visual memory of voters, as well as avoiding lengthy and tedious to read texts. These views are made directly known to the citizens, without the filter of media, since politicians themselves publish or comment them in social media. In this way, they approach young voters, who are usually technology fanatics, who now have an incentive to deal with something so important, but hitherto indifferent, politics. So, time, energy and money are saved by changing for the better the "political culture" and strengthening the relationship citizen – state, in such a way that restores the proper functioning of democracy. Moreover, during an election campaign, voters choose the means by which they want to receive information, with the aim to communicate and to interact with their own politicians. The Internet is an enabler in this innovative way of communicating, through which this interaction takes place, thus strengthening the participation of citizens in politics. The direct communication between citizens and politicians essentially strengthens the role, the position and the quality of democracy. Citizens have the incentive to participate with the means that use incessantly in their daily lives, such as the Internet. Democracy is advancing today through new and more modern forms via the Internet [e-democracy, e-Government, etc.], which has contributed greatly to the modernization of politics.

The messages that are visualized and, in general, transmitted must be compatible with the wishes of voters and yet so strong that without a second thought should convince them. Political information, therefore, must be consistent with the beliefs of citizens. Any change in political information can cause a domino effect of changes concerning persons involved, collective actions, demonstrations, etc. The strategies that the communicators use to have a result to the receiver-voter, have primarily psychological base. Nevertheless, at the time of voting, citizens must have a global picture concerning not only politics, but also the life and actions of candidates. Even if voters are not fully informed, they seek key points that will inspire them in order to arrive at the final selection. Therefore the information should be visualized in such a way as to reduce to a minimum the uncertainty of citizens. Designers in this case are asked to visualize the message in such a way that is aesthetically beautiful and at the same time the meaning that must be broadcasted is not lost in the image.

Although the political information is visualised, the problem that still exists is the access to it, and in particular the comparison between similar information. E.g. why to vote for a party rather than the other or where one candidate outperforms compared to the others? So, the need for specific structuring of the visual information arises, which uses specific references, such as icons, diagrams, logos. The problem can be solved with the help of infographics, through which information relating to the curriculum, political path, voluntary actions, the political positions of the candidates is provided. Political parties from their perspective utilize infographics by visualizing distinct characteristics of election campaigns or their political views and positions. In accordance with the basic principles of design, infographics should be simple, comprehensible, coherent, legible, with consistency between text, icons and in general with the visual elements they constitute them. Additionally, they must provide easy access to the information, quality, focus, harmony, balance between the visual elements that compose them. The colors should be selected according to the psychology to create emotions to the receiver. The information should be visualized in a way the user understands and memorizes quickly and easily, attracting his attention.

In any case, such actions require the combination of technology with the characteristic features of traditional campaigns, creating in this way digital political campaigns. The activities are regulated through public relations, which compose the information with persuasion, tailored to the specific context, associated mostly with the means of promoting the campaign [e.g. Internet, Media, etc.]. The importance of information of interest to citizens guides their vote. Therefore, it should be visualized in such a way from the politicians or political parties so to provide arguments by reducing any hint of uncertainty.

Design is evolving through new structures, with the help of the Internet. Politics is only the beginning, with the Internet contributing and establishing its position as yet another power. Politics modernizes and continually transforms via optical communication and the direct provision of political information to the electorate. Political information flows visualized in resumes, ideas, election campaigns, political debates, tele-debates.

Undoubtedly, politics became better, in an era plagued by a global economic crisis and not only. It remains to be seen whether the design will be able to change our way of thinking, moving, forever the successive crises of values to the dustbin of history ...


[ΕΛ]

Η Αφροδίτη Ηλιοπούλου είναι μια νέα σχεδιάστρια οπτικής επικοινωνίας με σπουδές Μηχανικού Σχεδίασης Προϊόντων & Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στη Σύρο. Μέσα από τη συμμετοχή της στη 2η Συνάντηση Σχεδιαστών Οπτικής Επικοινωνίας Κύπρου, Graphic Stories Cyprus [www.graphicstoriescyprus.com], παρουσίασε στο κυπριακό κοινό τη μελέτη της σχετικά με τον ρόλο του design στη σύγχρονη πολιτική, την οποία φιλοξενούμε στις σημερινές γραφιστορίες.



Αφροδίτη Ηλιοπούλου: Όταν το design συναντά την πολιτική


Η οπτικοποίηση της πληροφορίας τα τελευταία χρόνια απασχολεί όλο και περισσότερο πολιτικούς και παρατάξεις. Η επιρροή του διαδικτύου, σε συνδυασμό με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενισχύει και εδραιώνει τη μετάδοση της πληροφορίας, δημιουργώντας έτσι ένα καινούργιο φαινόμενο και συνάμα πεδίο έρευνας, την οπτικοποίηση της πληροφορίας στην πολιτική.



Αναμφισβήτητα, διανύουμε την εποχή της πληροφορίας, με την ταχύτητα να χαρακτηρίζει την καθημερινότητα των ανθρώπων. Ζούμε πλέον σε ένα παγκόσμιο χωριό, σε μια ψηφιακή κοινωνία όπου οι άνθρωποι αποτελούν τους πυλώνες ενός δικτύου, όπου τα νέα τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες. Η επικοινωνία λαμβάνει χώρα μέσω αυτών αλλά και μέσω των social media, αξιοποιώντας στο έπακρο τις σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας. Η πληροφορία δεν έχει μείνει ανεπηρέαστη από αυτές τις αλλαγές αφού κάθε μορφή της έχει μια διαφορετική οπτική απεικόνιση, «δοκιμάζοντας» έτσι τις δυνατότητες αντίληψης, κατανόησης αλλά και εκμάθησης από την πλευρά των ανθρώπων! Ανεξαρτήτως μέσου και εποχής, η μετάδοση της πληροφορίας απαιτεί έναν πομπό, ένα μήνυμα, ένα κανάλι επικοινωνίας, έναν δέκτη αλλά και τα αποτελέσματα της σύνθεσης των προαναφερθέντων. Το διαδίκτυο είναι με διαφορά πρωταρχική πηγή λήψης πληροφορίας, με την πολιτική βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.

Ο γνωστός Βρετανός designer Terrence Conran υποστηρίζει πως «το design αποτελείται κατά 98% από λειτουργικότητα και κατά 2% από αισθητική». Η οπτική μνήμη του ανθρώπου είναι πολύ πιο ισχυρή από την ακουστική ή τη λεκτική, με το μάτι να δημιουργεί αυτόματα εικόνες που αποτυπώνονται εύκολα στην ανθρώπινη συνείδηση. Συνεπώς, η οπτικοποιημένη πληροφορία πρέπει να είναι πρωτίστως [οπτικά] ελκυστική. Οι άνθρωποι λοιπόν μαθαίνουν παρατηρώντας. Λαμβάνουν πληροφορίες συγκρατώντας αυτές που τους ενδιαφέρουν περισσότερο. Όσο πιο πολύ τους ενδιαφέρουν, τόσο περισσότερο ψάχνουν σε βάθος, με τρόπο τέτοιο που τους δίνει κίνητρο για γνώση. Το κοινό βέβαια δεν μπορεί να είναι πάντα καλά πληροφορημένο.

Για να οπτικοποιηθεί σωστά η πληροφορία πρέπει να γίνει με τρόπο απλό, καθαρό, που να ενοποιεί τα δεδομένα που την απαρτίζουν, δημιουργώντας παράλληλα μεταξύ τους οπτικές αντιθέσεις. Η ίδια πληροφορία μπορεί να οπτικοποιηθεί με διαφορετικούς τρόπους, σύμφωνα με την κρίση του σχεδιαστή, με αποτέλεσμα να μοιάζει διαφορετική. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γίνεται κατανοητή στο εκάστοτε κοινό στο οποίο απευθύνεται. Ο Αμερικανός καθηγητής Edward Tufte, άλλωστε, υποστηρίζει πως «το design είναι επιλογή». Η διαδικασία της οπτικοποίησης της πληροφορίας απαιτεί τα εξής βήματα: το περιεχόμενο, που αποτελεί την πρώτη ύλη της σχεδίασης, τη σχεδίαση σαν διαδικασία, η οποία θα οπτικοποιήσει το περιεχόμενο με τον πλέον κατανοητό και ακριβή τρόπο, αλλά και τον αλγόριθμο – σειρά ενεργειών που πρέπει να ακολουθηθούν ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς η σχεδιαστική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αξιοποιηθούν τα κατάλληλα εργαλεία που περιλαμβάνουν τον σκοπό για τον οποίο σχεδιάζουμε, το λογισμικό που χρησιμοποιούμε, καθώς επίσης και τα μέσα που διοχετεύουμε την οπτικοποιημένη πληροφορία.

Μια σύγχρονη μέθοδος οπτικοποίησης πληροφορίας είναι τα infographic, τα οποία οπτικοποιούν δεδομένα ή ιδέες που απορρέουν από σύνθετες πληροφορίες με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνονται εύκολα κατανοητά από το ευρύ κοινό. Δεν παρέχουν απλά πληροφορίες, αλλά ωθούν τους δέκτες- κοινό να τις ερμηνεύσει και να αλληλεπιδράσει με αυτές. Η οπτικοποίηση της πληροφορίας μέσω των infographics ναι μεν ακολουθεί τις βασικές αρχές του design [λειτουργικότητα, αισθητική], αλλά έχει σαν σημείο αναφοράς τον άνθρωπο. Οι πληροφορίες που οπτικοποιούνται μπορεί να σχετίζονται με την οικονομία, την επιστήμη, την πολιτική, κ.λπ.

Στον τομέα της πολιτικής, οι ίδιοι οι πολιτικοί χρησιμοποιούν τα infographics ως μέσο έκφρασης, αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητες της οπτικής μνήμης των ψηφοφόρων, αλλά και αποφεύγοντας τα μακροσκελή και κουραστικά στην ανάγνωση κείμενα. Οι απόψεις αυτές γίνονται απ’ ευθείας γνωστές στους πολίτες, χωρίς το φίλτρο των μέσων, αφού οι ίδιοι τις δημοσιεύουν ή τις σχολιάζουν μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Με αυτόν τον τρόπο, γίνεται «άνοιγμα» στους νέους ψηφοφόρους και συνήθως φανατικούς της τεχνολογίας, που έχουν πια κίνητρο να ασχοληθούν με κάτι τόσο σημαντικό, αλλά μέχρι πρότινος αδιάφορο, την πολιτική. Έτσι, εξοικονομείται, χρόνος, ενέργεια και χρήμα, αλλάζοντας προς το καλύτερο τον «πολιτικό πολιτισμό» και δυναμώνοντας τη σχέση πολιτών – κράτους, με τρόπο τέτοιο που αποκαθιστά την εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας. Άλλωστε, κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής εκστρατείας, οι ψηφοφόροι επιλέγουν το μέσο από το οποίο θέλουν να λάβουν την πληροφορία, με απώτερο σκοπό να επικοινωνήσουν και εν γένει να αλληλεπιδράσουν με τους ίδιους τους πολιτικούς. Το διαδίκτυο στέκεται αρωγός σ’ αυτόν τον καινοτόμο τρόπο επικοινωνίας, μέσω του οποίου πραγματοποιείται αυτή η διάδραση, ισχυροποιώντας έτσι τη συμμετοχή των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα. Η απ’ ευθείας επικοινωνία μεταξύ πολιτών και πολιτικών ουσιαστικά ενισχύει τον ρόλο, τη θέση και την ποιότητα της δημοκρατίας. Οι πολίτες έχουν κίνητρα συμμετοχής με μέσα που χρησιμοποιούν ακατάπαυστα στην καθημερινότητά τους, όπως το διαδίκτυο. Η δημοκρατία προχωρά σήμερα μέσω νέων και πιο σύγχρονων μορφών μέσω του ίντερνετ [ηλεκτρονική δημοκρατία, ηλεκτρονική διακυβέρνηση, κ.λπ.], που έχει συμβάλει τα μέγιστα στον εκσυγχρονισμό της πολιτικής.
Τα μηνύματα που οπτικοποιούνται και γενικώς μεταδίδονται πρέπει να είναι συμβατά με τις επιθυμίες των ψηφοφόρων και συνάμα τόσο ισχυρά ώστε χωρίς δεύτερη σκέψη να τους πείθουν. Η πολιτική πληροφορία, λοιπόν, πρέπει να είναι σύμφωνη με τα πιστεύω των πολιτών. Οποιαδήποτε αλλαγή σε μια πολιτική πληροφορία μπορεί να προκαλέσει ένα ντόμινο αλλαγών που αφορά εμπλεκόμενα πρόσωπα, συλλογικές δράσεις, κινητοποιήσεις, κ.λπ. Οι στρατηγικές που οι επικοινωνιολόγοι χρησιμοποιούν ώστε να έχουν αποτέλεσμα στον δέκτη-ψηφοφόρο, έχουν κυρίως ψυχολογική βάση. Παρ’ όλα αυτά, τη στιγμή της ψηφοφορίας οι πολίτες πρέπει να έχουν μια σφαιρική εικόνα που να αφορά όχι μόνο την πολιτική, αλλά τη ζωή και τις δράσεις των υποψηφίων. Ακόμα κι αν οι ψηφοφόροι δεν είναι πλήρως ενημερωμένοι, αναζητούν σημεία-κλειδιά που θα κάνουν κλικ ώστε να καταλήξουν στην τελική επιλογή. Συνεπώς η πληροφορία πρέπει να είναι οπτικοποιημένη με τέτοιο τρόπο, ώστε να μειώσει στο ελάχιστο την αβεβαιότητα των πολιτών. Οι σχεδιαστές σε αυτή την περίπτωση καλούνται να οπτικοποιήσουν το μήνυμα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι αισθητικά ωραίο και ταυτόχρονα να μην χαθεί στην εικόνα το νόημα που πρέπει να μεταδοθεί.

Αν και η πολιτική πληροφορία οπτικοποιείται, το πρόβλημα που εξακολουθεί να υπάρχει είναι η πρόσβαση σε αυτήν, και συγκεκριμένα η σύγκριση μεταξύ όμοιων πληροφοριών. Π.χ. γιατί να ψηφίσουν το ένα κόμμα αντί του άλλου ή πού υπερτερεί κάποιος υποψήφιος συγκριτικά με τους υπόλοιπους; Έτσι, δημιουργείται η ανάγκη συγκεκριμένης οπτικής διάρθρωσης της πληροφορίας, που να χρησιμοποιεί συγκεκριμένα σημεία αναφοράς, όπως π.χ. τα εικονίδια, τα διαγράμματα, τα λογότυπα. Το πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί με τη βοήθεια των infographics, μέσω των οποίων παρέχονται πληροφορίες που αφορούν το βιογραφικό, την πολιτική πορεία, τις εθελοντικές δράσεις, τις πολιτικές θέσεις των υποψηφίων. Οι πολιτικές παρατάξεις από τη μεριά τους αξιοποιούν τα infographics οπτικοποιώντας χαρακτηριστικά στοιχεία των προεκλογικών εκστρατειών ή των πολιτικών τους θέσεων και απόψεων. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές του design, τα infographics πρέπει να είναι απλά, κατανοητά, συνεκτικά, ευανάγνωστα, με συνοχή μεταξύ κειμένου, εικονιδίων και γενικά των οπτικών στοιχείων που τα απαρτίζουν. Ακόμα, πρέπει να παρέχουν εύκολη πρόσβαση στην πληροφορία, ποιότητα, έμφαση, αρμονία, ισορροπία μεταξύ των οπτικών στοιχείων που τα συνθέτουν. Τα χρώματα πρέπει να είναι επιλεγμένα σύμφωνα με την ψυχολογία ώστε να δημιουργούν στον δέκτη τα ανάλογα συναισθήματα. Η πληροφορία πρέπει να είναι οπτικοποιημένη με τέτοιο τρόπο ώστε ο χρήστης να την κατανοεί και να την απομνημονεύει γρήγορα και εύκολα, τραβώντας του την προσοχή.
Σε κάθε περίπτωση, τέτοιες δράσεις απαιτούν συνδυασμό της τεχνολογίας με τα χαρακτηριστικά στοιχεία των παραδοσιακών εκστρατειών, δημιουργώντας έτσι ψηφιακές πολιτικές καμπάνιες. Οι δράσεις ρυθμίζονται μέσω των δημοσίων σχέσεων, που συνθέτουν την πληροφορία με πειθώ, προσαρμοσμένη στα εκάστοτε δεδομένα, που σχετίζονται περισσότερο με το μέσο προώθησης της καμπάνιας [π.χ. διαδίκτυο, ΜΜΕ κ.λπ.]. Η βαρύτητα των πληροφοριών που ενδιαφέρουν τους πολίτες κατευθύνει την ψήφο. Συνεπώς, πρέπει να είναι οπτικοποιημένες με τέτοιο τρόπο από την πλευρά των πολιτικών ή των κομμάτων ώστε να παρέχονται επιχειρήματα μειώνοντας κάθε ίχνος αβεβαιότητας.
Tο design εξελίσσεται μέσα από νέες δομές, με αρωγό το διαδίκτυο. Η πολιτική είναι μόνο η αρχή, με το διαδίκτυο να συμβάλλει εδραιώνοντας τη θέση του σαν μια ακόμα εξουσία. Η πολιτική εκσυγχρονίζεται και μεταμορφώνεται συνεχώς μέσω της οπτικής επικοινωνίας και της απ’ ευθείας παροχής πολιτικής πληροφορίας προς το εκλογικό σώμα. Η πολιτική πληροφορία τρέχει, οπτικοποιημένη σε βιογραφικά, απόψεις, προεκλογικές καμπάνιες, πολιτικές διαμάχες, τηλεμαχίες.

Αναμφίβολα, η πολιτική έγινε καλύτερη, σε μια εποχή που μαστίζεται από μια παγκόσμια οικονομική και όχι μόνο κρίση. Μένει να δούμε αν το design θα κατορθώσει να αλλάξει και τον τρόπο σκέψης μας, μετακινώντας για πάντα τις απανωτές κρίσεις αξιών στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…

Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 29.05.16
#Γραφιστορίες #065


Translation | Μετάφραση: Achilleas Karras | Αχιλλέας Καρράς
Translation editing | Επιμέλεια μτφ: Miltos Karras | Μίλτος Καρράς



25.5.16

6th ICTVC | Victor Koen: Exhibition | SCIPHABET

Corporate identity | Σχεδιασμός εταιρικής ταυτότητας

Dimitris Kanellopoulos
Corporate identity design and the steps we follow

Dimitris Kanellopoulos, co-founder of The Comeback Studio (www.comebackstudio.com) and former Chairman of the Board of the Union of Greek graphic artists, is a Visual communication designer with many years of experience in logo and corporate identity design. He shared with us his experience and knowledge about the process that governs the design of a successful corporate identity, describing the whole process through ... 11 steps.

01. 
The first meeting, the project definition, the "design brief." In this phase, the first contact with the client takes place, during which the designer explains the procedure for the implementation of the project, while the customer has the opportunity to describe his goals and needs. The project is therefore defined to the point that both sides agree to what will be implemented. It is common practice to present previous works to the customer, so he can understand the logic behind the logo and corporate identity design. It is also important for the designer to understand the client and the company or its product, his vision and style. Often, customers do not have clarified such issues unambiguously before going to a creative agency, especially when it concerns a launch (new venture) and therefore they should receive appropriate assistance to define globally the identity of their work or of their product.


02. 
The cost estimation of the project. The definition of the project becomes the basis of the estimation of the cost and the implementation time. The project estimation usually is sent by email and depending on the feedback of the customer, the process proceeds to the next step. At this stage, the customer can remove or add more applications concerning the corporate identity.


03. 
The financial offer. If the assessment receives the acceptance of the customer, then the official quotation is sent, in the form of a private agreement, which details all the terms of the agreement. This includes the logic behind the costing, the payment modes, the specific conditions referred to the copyright and usage rights, confidentiality terms, ways of communication and of course the cost.


04. 
The naming. Prior to the design phase, you should be sure that the name that the client has chosen for his company is correct and unique, if it sounds and it is spelled correctly. In the case the creative agency is requested to find the name, this is done in collaboration with a professional editor and, after research, the relevant proposals are presented to the customer. Usually, each proposal includes a first basic idea for the company. It is worth noting here that the most essential to a brand is its name. It is ultimately what will stay in the memory of the public and can hardly be changed. The logo may change, applications of corporate identity should be changed, but the name is what carries the history of a company or a product to customers.


05. 
Research, design study, design and the first presentation. After setting the schedule together with the client, the research phase follows together with the early drafts, which should be always created as sketches. The basic principles in relation to the design of a logo are: To be authentic, unique, to work correctly in one colour (monochrome print) and to function correctly both in small and in large dimensions. After this, the first computer design follows and the choice of typography takes place. Traditionally, the basic solutions for a logo are three: a) logo with a symbol b) logo with design detail in letters that maybe can work as a standalone symbol c) typographical symbol (logo as type), i.e. the writing itself is the final logo. During the first presentation, two to three suggestions which represent the corresponding different ideas are selected and they all rely on elements that are selected jointly with the client (we respond to the design brief). The presentation includes the idea of each solution, monochrome and colour versions of the logo, options from one to three primary colours for each version and some illustrative applications (e.g. application to envelope and business card) in order to make understood the environment that the logo "lives in". This phase is the most critical since the client can see the main directions for the image his company will be able to have.


06. 
The feedback of the customer. After the presentation of the proposals, time is given to the customer in order to answer whether he chooses one of the suggestions as-is, if he opts for one that might need more work or if he rejects all the proposals. This means that depending on his choice, you will need to either re-open the design phase for one or two additional suggestions - relevant with his comments – or to proceed with the process for creating the final files. Experience shows that this phase is the most constructive since the client has understood the ideas of the designer and he, in turn, has understood better the customer's vision.


07. 
The corrections and final logo files. After the two sides come in agreement for the form of the logo, the colours are defined based on the Pantone scale. From there the respective process colours, CMYK colours, RGB colours and HEX and RAL are set. A pdf file is given with the colour codes and the basic versions of the logo, depending on the solution. E.g. how the logo works on vertical or horizontal layout, how it works in monochrome, with a coloured or dark background, in very small or large dimensions. The file is "open" and the customer must keep it and send it as-is whenever a partner (editor, manufacturer, developer) is requesting it. None, other than the designer, can change the colours or the form of the logo designs that have been defined and agreed.


08. 
Usage rights. Trademarks protection. Logos always have unlimited rights of use, temporally and locally, defined on the basis of the relevant copyright laws. The establishment of the copyright rights of the logo should be made at the place that the company will be based. Copyright rights remain with the creative agency. In the event that the company changes owners or it is sold, the transfer of the brand/logo, which is an asset of the company, will need the consent of the designer. In the case of franchise stores, a transfer and usage cost is calculated per owner.

09. 
The design of corporate identity. After the logo is finalised, the design of corporate identity applications follows. In this more mature phase of the project, two different directions are presented. As a rule, initially the basic applications are designed that relate to bussines cards, letterheads, envelopes, mail. Afterwards, depending on customer's needs, other applications may follow such as folders, invoices, various special-purpose cards, shop signs or signs for space marking, vehicles, packaging boxes, bags etc. Each project is unique and has its own specifications, which are set during the design brief.

10. 
Production, closing of files and printing. At this stage print specifications are defined, papers and quantities are selected and depending on the cost or the specific requirements of the production the choice of the right partner for the completion of the task is made. The "closed" files are sent to the editor – printer and the printing process is set up. The supervision of the final result, like how the colour that is selected is printed in the specific paper type or the proper representation of the colour on coated (e.g. Velvet) or non-coated papers (e.g. writing papers), so that there is a complete result with colour consistency across all applications, is performed by the creative agency.

11. 
Project completion. Manual design. Eventually, and if the result corresponds to predefined specifications, the applications are delivered to the client and feedback is requested concerning the proper closing of the agreed project.

In special cases, a "brand manual" may be created, i.e. a version that includes all the rules for the correct use of the logo and the corporate identity. The manual aims to maintain the consistency of corporate identity during the years that this identity will be active.



Δημήτρης Κανελλόπουλος
Σχεδιασμός εταιρικής ταυτότητας και η λογική που ακολουθούμε

O Δημήτρης Κανελλόπουλος, συνιδρυτής του The Comeback Studio και πρώην πρόεδρος του Δ. Σ. της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδος, είναι σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας με πολλά χρόνια εμπειρίας στον σχεδιασμό λογοτύπου και εταιρικής ταυτότητας. Την εμπειρία και τις γνώσεις του σχετικά με τη λογική που διέπει τον σχεδιασμό μιας επιτυχημένης εταιρικής ταυτότητας θέλησε να μοιραστεί στις «Γραφιστορίες», περιγράφοντας την όλη διαδικασία μέσα από… 11 βήματα.

01. 
Η πρώτη συνάντηση, ο ορισμός του έργου, το «design brief». Σε αυτή τη φάση γίνεται η πρώτη επαφή με τον πελάτη, κατά την οποία ο σχεδιαστής εξηγεί τη διαδικασία για την υλοποίηση του έργου, ενώ ο πελάτης έχει την ευκαιρία να αναφέρει τους στόχους και τις ανάγκες του. Ορίζεται δηλαδή το έργο σε τέτοιο σημείο, ώστε και οι δυο πλευρές να είναι σύμφωνες για το τι θα υλοποιηθεί. Είναι κοινή πρακτική να παρουσιάζονται στον πελάτη προηγούμενες εργασίες, έτσι ώστε αυτός να αντιληφθεί τη λογική πίσω από τον σχεδιασμό λογοτύπου και της εταιρικής ταυτότητας. Σημαντικό επίσης είναι να κατανοήσει ο σχεδιαστής τον πελάτη και την επιχείρηση ή το προϊόν του, το όραμα και το στυλ του. Συχνά, οι πελάτες δεν έχουν ξεκαθαρίσει τέτοια ζητήματα με σαφήνεια πριν αποταθούν σε ένα δημιουργικό γραφείο, ειδικά όταν πρόκειται για λανσάρισμα – νέο εγχείρημα, οπότε και θα πρέπει να λάβουν την κατάλληλη βοήθεια για να ορίσουν σφαιρικά την ταυτότητα της δουλειάς ή του προϊόντος τους.

02. 
Η εκτίμηση κόστους του έργου. Βάσει του ορισμού του έργου γίνεται και η εκτίμηση του κόστους και του χρόνου υλοποίησης. Η εκτίμηση έργου συνήθως αποστέλλεται με email και ανάλογα με την ανταπόκριση του πελάτη η διαδικασία προχωρά στο επόμενο βήμα. Σε αυτή τη φάση ο πελάτης μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει εφαρμογές της εταιρικής ταυτότητας.

03. 
Η οικονομική προσφορά. Αν η εκτίμηση βρει σύμφωνο τον πελάτη, τότε αποστέλλεται η επίσημη οικονομική προσφορά, που έχει μορφή ιδιωτικού συμφωνητικού, στο οποίο αναφέρονται αναλυτικά όλοι οι όροι της συμφωνίας. Αυτή περιλαμβάνει τον τρόπο και τη λογική της κοστολόγησης, τους τρόπους πληρωμής, τους ειδικούς όρους που αναφέρονται στα πνευματικά δικαιώματα και δικαιώματα χρήσης, τους όρους εμπιστευτικότητας, τους τρόπους επικοινωνίας και φυσικά το κοστολόγιο.

04. 
Η ονοματοθεσία. Πριν από τη φάση του σχεδιασμού, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως το όνομα που ο πελάτης έχει επιλέξει για την εταιρεία του είναι σωστό και μοναδικό, αν ακούγεται και γράφεται σωστά. Στην περίπτωση που ζητείται από το δημιουργικό γραφείο η εύρεση του ονόματος, αυτό γίνεται σε συνεργασία με επαγγελματία κειμενογράφο και, κατόπιν έρευνας, παρουσιάζονται στον πελάτη οι σχετικές προτάσεις. Συνήθως η κάθε πρόταση συμπεριλαμβάνει και μία πρώτη βασική ιδέα για την εταιρεία. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι το πιο βασικό σε μια μάρκα – brand είναι το όνομα. Είναι τελικά αυτό που θα μείνει στη μνήμη του κοινού και που δύσκολα μπορεί να αλλάξει. Το σήμα μπορεί να αλλάξει, οι εφαρμογές της εταιρικής ταυτότητας θα πρέπει να αλλάζουν, το όνομα όμως είναι αυτό που μεταφέρει την ιστορία μιας εταιρείας ή ενός προϊόντος στους πελάτες.

05. 
Η έρευνα, η μελέτη σχεδιασμού, ο σχεδιασμός και η πρώτη παρουσίαση. Αφού οριστεί το χρονοδιάγραμμα μαζί με τον πελάτη, ακολουθεί η έρευνα και τα πρώτα προσχέδια, τα οποία θα πρέπει να γίνονται πάντα «στο χέρι».
Οι βασικές αρχές σε σχέση με τον σχεδιασμό ενός λογότυπου είναι οι ακόλουθες: να είναι αυθεντικό, μοναδικό, να λειτουργεί σωστά σε ένα χρώμα (μονόχρωμη εκτύπωση) και να λειτουργεί σωστά τόσο σε μικρές όσο και σε μεγάλες διαστάσεις. Κατόπιν αυτού ακολουθεί ο πρώτος σχεδιασμός στον υπολογιστή και γίνεται η επιλογή της τυπογραφίας. Παραδοσιακά, οι βασικές λύσεις για ένα λογότυπο είναι τρεις: α) λογότυπο με σύμβολο, β) λογότυπο που έχει μια σχεδιαστική λεπτομέρεια στα γράμματα και ίσως μπορεί να λειτουργεί και σαν αυτόνομο σύμβολο, γ) τυπογραφικό σύμβολο (type as logo), δηλαδή η ίδια η γραφή είναι και το τελικό λογότυπο.


Στη φάση της πρώτης παρουσίασης, επιλέγονται δύο έως τρεις προτάσεις που αντιπροσωπεύουν αντίστοιχο αριθμό διαφορετικών ιδεών και όλες στηρίζονται στα στοιχεία που έχουν επιλεγεί από κοινού με τον πελάτη (απαντάμε στο design brief). Η παρουσίαση περιλαμβάνει την ιδέα της κάθε λύσης, μονόχρωμες και έγχρωμες εκδοχές του λογοτύπου, επιλογές από ένα έως τρία βασικά χρώματα για την κάθε εκδοχή και κάποιες ενδεικτικές εφαρμογές (π.χ. εφαρμογή σε επιστολόχαρτο και επαγγελματική κάρτα), ώστε να γίνει κατανοητό και το περιβάλλον στο οποίο «ζει» το λογότυπο. Αυτή η φάση είναι και η πιο κρίσιμη, μιας και ο πελάτης μπορεί να δει τις κατευθύνσεις για την εικόνα-ταυτότητα που θα μπορεί να έχει η εταιρεία του.


06. 
Η ανταπόκριση του πελάτη. Αφού ολοκληρωθεί η παρουσίαση των προτάσεων, δίδεται χρόνος στον πελάτη ώστε να απαντήσει για το αν θα επιλέξει μία από τις προτάσεις ως έχει, αν θα επιλέξει μία που ίσως να χρειάζεται περισσότερη εργασία ή και να απορρίψει τις προτάσεις αυτές. Αυτό σημαίνει πως, ανάλογα με την επιλογή του, θα πρέπει είτε να επαναληφθεί εκ νέου η φάση του σχεδιασμού για μία ή δύο επιπλέον προτάσεις -που όμως έχουν σχέση με τις παρατηρήσεις του- είτε να προχωρήσει η διαδικασία για τη δημιουργία των τελικών αρχείων. Η εμπειρία δείχνει ότι η φάση αυτή είναι και η πιο εποικοδομητική, μιας και ο πελάτης έχει κατανοήσει τις ιδέες τού σχεδιαστή και αυτός με τη σειρά του έχει αντιληφθεί καλύτερα το όραμα του πελάτη.

07. 
Οι διορθώσεις και τα τελικά αρχεία λογοτύπου. Αφότου οι δυο πλευρές καταλήξουν στη μορφή του λογοτύπου, ορίζονται τα χρώματα με βάση τη σκάλα Pantone. Από εκεί ορίζονται τα αντίστοιχα χρώματα τετραχρωμίας CMYK, τα χρώματα σε RGB και τα HEX και RAL. Δίδεται ένα αρχείο .pdf με τους χρωματικούς κώδικες και τις βασικές εκδοχές του λογοτύπου, ανάλογα πάντα με τη λύση. Π.χ. πώς λειτουργεί σε πλάγια ή οριζόντια διάταξη. Το πώς λειτουργεί σε μονόχρωμη εκτύπωση, με φόντο σε έγχρωμο ή φόντο σκούρο, σε πολύ μικρές ή μεγάλες διαστάσεις. Το αρχείο είναι «ανοικτό» και ο πελάτης πρέπει να το κρατήσει και να το στέλνει όπως είναι κάθε φορά που κάποιος συνεργάτης (τυπογράφος, κατασκευαστής, προγραμματιστής) τού το ζητάει. Κανένας εκτός από τον σχεδιαστή δεν μπορεί να αλλάξει τα χρώματα ή τη μορφή των σχεδίων του λογοτύπου που έχουν οριστεί και συμφωνηθεί.

08. 
Τα δικαιώματα χρήσης. Κατοχύρωση σημάτων. Τα λογότυπα έχουν πάντα απεριόριστα δικαιώματα χρήσης, χρονικά και τοπικά, που ορίζονται με βάση την οικεία νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων. Ανάλογα με τον τόπο στον οποίο η εταιρεία δραστηριοποιείται θα πρέπει να γίνεται και η σχετική κατοχύρωση του σήματος. Τα πνευματικά δικαιώματα παραμένουν στο δημιουργικό γραφείο. Σε περίπτωση που η εταιρεία αλλάξει ιδιοκτήτη ή πουληθεί, για να μεταβιβαστεί το σήμα/λογότυπο που αποτελεί και περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας θα χρειαστεί και η σύμφωνη γνώμη του σχεδιαστή. Σε περιπτώσεις franchise καταστημάτων, υπολογίζεται ένα (χαμηλό) κόστος μεταβίβασης και χρήσης ανά ιδιοκτήτη.

09. 
Ο σχεδιασμός της εταιρικής ταυτότητας. Αφότου οριστικοποιηθεί ό,τι αφορά το λογότυπο, ακολουθεί ο σχεδιασμός των εφαρμογών της εταιρικής ταυτότητας. Σε αυτή την πιο ώριμη για το έργο φάση παρουσιάζονται δυο διαφορετικές κατευθύνσεις. Κατά κανόνα, αρχικά σχεδιάζονται οι βασικές εφαρμογές που αφορούν εταιρικές κάρτες, επιστολόχαρτα, φακέλους αλληλογραφίας. Μετά, ανάλογα τις ανάγκες του πελάτη, ακολουθούν εφαρμογές όπως: φόλντερς, τιμολόγια, διάφορες κάρτες ειδικής χρήσης, ταμπέλες καταστήματος ή ταμπέλες για τη σήμανση ενός χώρου, οχήματα, κουτιά συσκευασίας, σακούλες κλπ. Το κάθε έργο είναι μοναδικό και έχει τις δικές του προδιαγραφές, που έχουν οριστεί στο design brief.

10. 
Παραγωγή, κλείσιμο αρχείων και εκτύπωση εφαρμογών. Στο στάδιο αυτό ορίζονται οι προδιαγραφές εκτύπωσης, επιλέγονται τα χαρτιά και οι ποσότητες, και ανάλογα με το κόστος ή τις ειδικές απαιτήσεις της παραγωγής γίνεται η επιλογή του κατάλληλου συνεργάτη για την ολοκλήρωσή της. Τα «κλειστά» αρχεία αποστέλλονται στον τυπογράφο – εκτυπωτή, και ορίζεται η διαδικασία της εκτύπωσης. Η επιμέλεια του τελικού αποτελέσματος, όπως το πώς εκτυπώθηκε το χρώμα που έχει επιλεγεί στον συγκεκριμένο τύπο χαρτιού ή τη σωστή απόδοση του χρώματος σε επιχρισμένα [π.χ. Velvet] ή μη επιχρισμένα χαρτιά [π.χ. χαρτιά γραφής], έτσι ώστε να υπάρχει ένα συνολικό αποτέλεσμα με χρωματική συνέπεια σε όλες τις εφαρμογές, γίνεται το δημιουργικό γραφείο.


11. 
Ολοκλήρωση έργου. Design Manual. Στο τέλος, και αν το αποτέλεσμα ανταποκρίνεται στις ορισθείσες προδιαγραφές, οι εφαρμογές παραδίδονται στον πελάτη, από τον οποίο ζητείται ανατροφοδότηση για την ορθή διεκπεραίωση του συμφωνηθέντος έργου.
Σε ειδικές περιπτώσεις, μπορεί να δημιουργηθεί ένα «brand manual», μιας έκδοσης δηλαδή που περιλαμβάνει όλους τους κανόνες για τη σωστή χρήση του λογοτύπου και της εταιρικής ταυτότητας. Το manual έχει ως στόχο να διατηρήσει τη συνέπεια της εταιρικής ταυτότητας στα χρόνια που αυτή η ταυτότητα θα είναι ενεργή.

Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 22.05.16
#Γραφιστορίες #064
 

Translation | Μετάφραση: Achilleas Karras | Αχιλλέας Καρράς
Translation editing | Επιμέλεια μτφ: Miltos Karras | Μίλτος Καρράς

17.5.16

Columbus' Egg | Το αυγό του Κολόμβου

[EN]

Inside the large banquet hall, with its narrow, tall and elaborately decorated stained glass windows, the ambiance was cold and electrifying. He sat calmly on one end of the large wooden table, immersed in his thoughts, while the other participants, Spanish nobles and rich merchants from the local community, shared anything but noble feelings for him. The host vainly tried to soften the negative mood directed against his honorable guest. Nonetheless, it was him, although Genovese, whose discoveries a few years ago managed to open up new trade routes and to provide an opportunity to Spain to be literally reborn from the ashes, after the end of the war against the latest Arab hegemony in the Iberian Peninsula. Comments and criticisms were anything but flattering for the veteran captain. "The easier thing today is to travel to the New World", "Not-so-great achievement! Sooner or later someone else could have accomplished the same thing ". Then, according to the writings of the Italian traveler and historian Girolamo Benzoni, the honorable guest stood up from the edge of the table and without answering to the undignified comments, of which he had been the target, asked simply to bring him an egg. Then he invited his critics to try to place the egg upright without using some external help or support. After the last one failed to do so, he took the egg in his hands, smash it slightly on one edge and put it with ease to stand upright. 


The protagonist of this incident was Christopher Columbus and his infamous egg, which seemed to disregard the laws of nature. Maybe the authenticity of this story is doubtful, mainly because of its similarity with an earlier story by the artist and architect Giorgio Vasari concerning the young Italian architect Filippo Brunelleschi and the unusually large and heavy dome that he had designed for the Cathedral Santa Maria del Fiore in Florence, but the essence of the messages that it communicates does not allow any doubt. 

There are not a few times that a visual communication designer is confronted with malicious and degrading criticism for his work. Very often an uneducated audience flees to comments such as: "this logo is very simple, I could do it in only five minutes" or "it isn't so hard what you do, nowadays with the use of computers everyone can design something similar", "now that I saw how it's done, I'll do it better". The secret that the egg of Columbus reveals to us has nothing to do with the way or the ease that something can be done. When someone shows us the way, when someone first dares to travel to uncharted paths it is very easy and inexpensive to copy him and walk in his footsteps. The hard part is the thought, the creation of something from nothing. Graphic design is not considered by accident primarily a creative profession. The designer, whenever confronted with a problem of visual communication, is called to create from scratch, to take the intangible and make it tangible and measurable. The more simple and abstract a design is the more thought and effort required during the implementation and the more likely it is to achieve successfully the purpose for which it was created. Many things in our personal life and professional career as visual communication designers are easy when you know how to do them, but what we have to ask ourselves is if we are brave enough to travel by drawing a new route and do something really novel.




[ΕΛ]

Μέσα στη μεγάλη αίθουσα των δεξιώσεων, με τα στενά, ψηλά και περίτεχνα στολισμένα με βιτρό παράθυρα, η ατμόσφαιρα ήταν ψυχρή και ηλεκτρισμένη. Αυτός καθόταν ατάραχος στη μια άκρη του μεγάλου ξύλινου τραπεζιού, βυθισμένος στις σκέψεις του, ενώ οι συνδαιτυμόνες του, Ισπανοί ευγενείς αλλά και πλούσιοι έμποροι της τοπικής κοινωνίας κάθε άλλο παρά έτρεφαν ευγενή αισθήματα γι’αυτόν. Ο οικοδεσπότης μάταια προσπαθούσε να αμβλύνει το αρνητικό, σε βάρος του επίτιμου καλεσμένου του, κλίμα. Άλλωστε ήταν αυτός που με τις ανακαλύψεις του λίγα χρόνια πριν, αν και Γενοβέζος, είχε καταφέρει να ανοίξει νέους εμπορικούς δρόμους και να δώσει την ευκαιρία στην Ισπανία να αναγεννηθεί κυριολεκτικά μέσα από τις στάχτες, μετά τη λήξη του πολέμου και με την τελευταία αραβική ηγεμονία στην Ιβηρική χερσόνησο. Τα σχόλια και οι επικρίσεις κάθε άλλο παρά κολακευτικά για το πρόσωπο του βετεράνου θαλασσοπόρου. “Το πιο εύκολο σήμερα είναι να ταξιδέψει κάποιος μέχρι τον Νέο Κόσμο”, “Δεν είναι και τόσο μεγάλο κατόρθωμα! Αργά ή γρήγορα και κάποιος άλλος θα μπορούσε να είχε καταφέρει το ίδιο πράγμα”. Τότε, σύμφωνα με τα γραφόμενα του Ιταλού περιηγητή και ιστορικού Girolamo Benzoni, ο επίτιμος καλεσμένος σηκώθηκε από την άκρη του τραπεζιού και χωρίς να απαντήσει στα απαξιωτικά σχόλια, των οποίων είχε γίνει δέκτης, ζήτησε απλά να του φέρουν ένα αυγό. Προκάλεσε στη συνέχεια τους επικριτές του να προσπαθήσουν να στηρίξουν όρθιο το αυγό χωρίς όμως να χρησιμοποιήσουν κάποια εξωτερική βοήθεια ή στήριγμα. Όταν και ο τελευταίος απέτυχε να τα καταφέρει, πήρε το αυγό στα χέρια του και τσακίζοντας το ελαφρά στην μία του άκρη, το έβαλε με ευκολία να σταθεί όρθιο. 

Ο πρωταγωνιστής του περιστατικού αυτού δεν ήταν άλλος, από τον Χριστόφορο Κολόμβο με το περίφημο αυγό του που έμοιαζε να αψηφεί τους φυσικούς νόμους. Μπορεί η αυθεντικότητα της ιστορίας αυτής να είναι υπό αμφισβήτηση, κυρίως λόγω της ομοιότητας της με μια προγενέστερη διήγηση από τον ζωγράφο και αρχιτέκτονα Giorgio Vasari που αφορά τον νεαρό Ιταλό αρχιτέκτονα Filippo Brunelleschi και τον ασυνήθιστα μεγάλο και βαρύ θόλο που είχε σχεδιάσει για τον καθεδρικό ναό Santa Maria del Fiore, στη Φλωρεντία, όμως η ουσία των μηνυμάτων που αυτή πρεσβεύει δεν χωρά καμία αμφισβήτηση. 

Δεν είναι λίγες οι φορές που ένας σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας έχει έρθει αντιμέτωπος με κακόβουλη και μειωτική κριτική για το έργο του. Πολύ συχνά το απαίδευτο κοινό καταφεύγει σε σχόλια όπως: “αυτό το λογότυπο είναι πολύ απλό, θα μπορούσα να το κάνω και εγώ σε πέντε μόνο λεπτά” ή “δεν είναι και τόσο δύσκολο αυτό που κάνεις, τώρα με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών ο καθένας μπορεί να σχεδιάσει κάτι παρόμοιο” , ”τώρα που είδα το πως γίνεται, εγώ θα το κάνω καλύτερο”. Το μυστικό όμως που μας φανερώνει το αυγό του Κολόμβου δεν έχει να κάνει με τον τρόπο ή την ευκολία με την οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί κάτι. Όταν κάποιος μας δείξει τον δρόμο, όταν πρώτος τολμήσει να ταξιδέψει σε μονοπάτια ανεξερεύνητα είναι πολύ εύκολο και ανέξοδο να τον αντιγράψουμε και να βαδίσουμε στα βήματά του. Το δύσκολο είναι η σκέψη, είναι η δημιουργία του κάτι από το τίποτα. Η γραφιστική δεν θεωρείται τυχαία ως ένα κατ’εξοχήν δημιουργικό επάγγελμα. Ένας σχεδιαστής καλείται κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με ένα πρόβλημα οπτικής επικοινωνίας να δημιουργήσει από το μηδέν, να πάρει το άυλο και να του δώσει υλική και μετρήσιμη υπόσταση. Όσο πιο απλό και αφαιρετικό είναι ένα σχέδιο τόσο περισσότερη σκέψη και προσπάθεια χρειάστηκε κατά την υλοποίηση του και τόσο πιθανότερο είναι να επιτελέσει με μεγαλύτερη επιτυχία τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Πολλά πράγματα στην προσωπική μας ζωή αλλά και στην επαγγελματική μας καριέρα ως σχεδιαστές οπτικής επικοινωνίας είναι εύκολα όταν ξέρουμε το πώς να τα κάνουμε, όμως αυτό που θα πρέπει να αναρωτηθούμε είναι το αν είμαστε αρκετά γενναίοι για να ταξιδέψουμε χαράσσοντας μια νέα πορεία και να κάνουμε κάτι πραγματικά καινούριο. 
Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 15.05.16
#Γραφιστορίες #063


Translation | Μετάφραση: Achilleas Karras | Αχιλλέας Καρράς
Translation editing | Επιμέλεια μτφ: Miltos Karras | Μίλτος Καρράς


13.5.16

21.05.16 Χαρακτική για Γονείς και Παιδιά | Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή


11.5.16

Video killed the radio star

“Video killed the radio star
Video killed the radio star
In my mind and in my car,
we can't rewind we've gone too far”


[EN]

It was the 1st of August 1981 at 12:01 a.m. when the first 24-hour music television channel, MTV, began broadcasting images and music, changing literally our lives. With a slightly ironic mood, the song "Video killed the radio star" by the Buggles opened the curtain of the largest perhaps modern audiovisual spectacle, sparking a revolution not only in music but also in other forms of art, from graphic design to cinema. From the atmospheric film productions of Luc Besson with the aesthetics of a long video clip, to the vastly recognisable album covers of Stanley Donwood for Radiohead.

Of course the two-way relationship between music and design had much deeper roots that can be traced back for several decades. The power of visual communication and the encoding of messages, combined with the immediacy and the penetrating ability of music, created many times a truly explosive mixture. Perhaps one of the most characteristic examples is the revolutionary work of the controversial designer Jamie Reid for the British Punk band Sex Pistols. With just one album and four hit singles to their credit, Sex Pistols managed to create one of the biggest revolutions in contemporary music. The band's career had a duration of just 2.5 years, but Jamie Reid's work for the cover of their single album, Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols, and generally the overall visual identity he created, continues its influence and finds followers even today. The clever use of typography combined with the simplicity and ingenuity of the composition, reflected in the best possible way the culture of an entire generation of young people. Reid managed to accomplish for the art of design what Sex Pistols did for music, to make it seem easy and fun.

Over a decade earlier, in February 1968, Andy Warhol, a pioneer and leading figure of Pop Art had predicted that "in the future everyone will be world-famous for fifteen minutes". As a versatile designer himself, he managed to create a very important work of undeniable timelessness. His relationship with the music industry offered in contemporary visual communication art some of the most characteristic album covers for major artists. From Velvet Underground and the cover of their first record, with instructions for peeling ... bananas, to Rock's most famous zipper on Sticky Fingers of Rolling Stones preserving the image of the band for more than 50 years of creative trajectory.

Music industry gave the opportunity for a significant number of designers, but also visual artists in general, to express their talent and to communicate not only with music fans but also with the general public. What could really fit into a list of the most representative album covers? Patti Smith photographed by Robert Mapplethorpe, the Dark Side of the Moon of Pink Floyd by Storm Thorgerson or even the stunning illustrations of Derek Riggs for Iron Maiden? The cover of Definitely Maybe by Brian Cannon for Oasis, Abbey Road by the John Kosh and Iain Macmillan for the Beatles? And yet we are only at the beginning. Woody Alen in his nostalgic comedy "Radio Days" might wanted to travel us at the innocent era of radio stars, but the era of visualisation has lead the entertainment industry to another dimension even for the music itself.




[ΕΛ]


Ήταν 1η Αυγούστου του 1981 στις 12:01 π.μ. όταν το πρώτο 24ωρο μουσικό τηλεοπτικό κανάλι, το MTV, άρχισε να εκπέμπει εικόνες και μουσικές αλλάζοντας κυριολεκτικά τη ζωή μας. Με μια ελαφρώς ειρωνική διάθεση, το τραγούδι “Video killed the radio star” των Buggles άνοιξε την αυλαία του μεγαλύτερου ίσως σύγχρονου οπτικοακουστικού θεάματος, πυροδοτώντας μια επανάσταση όχι μόνο στο χώρο της μουσικής αλλά και σε κάθε άλλη μορφή τέχνης, από το graphic design μέχρι τον κινηματογράφο. Από τις ατμοσφαιρικές σκηνοθετικές παραγωγές του Luc Besson εν είδη video clip μακράς διάρκειας, μέχρι τα εμβληματικά εξώφυλλα δίσκων του Stanley Donwood για τους Radiohead.

Φυσικά η αμφίδρομη σχέση της μουσικής με το design έχει πολύ βαθύτερες ρίζες εδώ και αρκετές δεκαετίες. Η δύναμη της οπτικής επικοινωνίας και της κωδικοποίησης των μηνυμάτων σε συνδυασμό με την αμεσότητα και τη διεισδυτική ικανότητα της μουσικής δημιουργίας αποτέλεσαν πολλές φορές ένα πραγματικά εκρηκτικό μείγμα. Ίσως ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα να αποτελεί η ανατρεπτική δουλειά του αμφιλεγόμενου σχεδιαστή Jamie Reid για το Βρετανικό Punk συγκρότημα Sex Pistols. Με μόλις έναν δίσκο και τέσσερα hit singles στο ενεργητικό τους, οι Sex Pistols κατάφεραν να δημιουργήσουν μια από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις στον χώρο της σύγχρονης μουσικής. Μπορεί η καριέρα του συγκροτήματος να είχε διάρκεια μόλις δυόμιση ετών, όμως η δουλειά του Jamie Reid για το εξώφυλλο του μοναδικού τους LP, Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols, αλλά και γενικότερα η συνολική οπτική ταυτότητα που αυτός δημιούργησε, συνεχίζει να βρίσκει μιμητές μέχρι και σήμερα. Η έξυπνη χρήση της τυπογραφίας σε συνδυασμό με την απλότητα και την ευρηματικότητα της σύνθεσης, απέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κουλτούρα μιας ολόκληρης γενιάς νέων ανθρώπων. Ο Reid κατάφερε να κάνει για την τέχνη του design, αυτό που οι Sex Pistols έκαναν για τη μουσική, να φαίνεται εύκολη και διασκεδαστική.

Πάνω από μια δεκαετία νωρίτερα, το Φεβρουάριο του 1968, ο Andy Warhol, πρωτοπόρος και ηγετική φυσιογνωμία της Pop Art είχε προβλέψει ότι “Στο μέλλον ο καθένας θα είναι παγκοσμίως διάσημος για δεκαπέντε λεπτά”. Ως πολύπλευρος όμως σχεδιαστής ο ίδιος, άφησε πίσω του ένα πολύ σημαντικό έργο αδιαμφισβήτητης διαχρονικότητας. Η σχέση του με τη μουσική βιομηχανία πρόσφερε στη σύγχρονη τέχνη της οπτικής επικοινωνίας μερικά από τα χαρακτηριστικότερα εξώφυλλα δίσκων σημαντικών καλλιτεχνών. Από τους The Velvet Underground και το εξώφυλλο της πρώτης δισκογραφικής τους δουλειάς, με οδηγίες για το ξεφλούδισμα ... της μπανάνας, μέχρι το διασημότερο φερμουάρ της Rock στο Sticky Fingers των The Rolling Stones διαιωνίζοντας την εικόνα ενός συγκροτήματος με περισσότερα από 50 χρόνια δημιουργικής πορείας.

Η μουσική βιομηχανία έδωσε την ευκαιρία σε ένα σημαντικό αριθμό σχεδιαστών, αλλά και εικαστικών δημιουργών γενικότερα, να εκφράσουν το ταλέντο τους και να επικοινωνήσουν με το μουσικόφιλο και όχι μόνο κοινό. Τι θα μπορούσε να χωρέσει άραγε σε μια λίστα με τα χαρακτηριστικότερα εξώφυλλα δίσκων; Η Patti Smith φωτογραφημένη από τον Robert Mapplethorpe; ή το Dark Side of the Moon των Pink Floyd του Storm Thorgerson; ή ακόμα οι εκπληκτικές εικονογραφήσεις του Derek Riggs για τους Iron Maiden; το Definitely Maybe του Brian Cannon για τους Oasis; ή το Abbey Road των Beatles από τους John Kosh και Iain Macmillan; και ακόμα είμαστε μόνο στην αρχή. Μπορεί ο Woody Alen μέσα από τη νοσταλγική του κομεντί “Radio Days” να θέλησε να μας ταξιδέψει στην αθώα εποχή των σταρ του ραδιοφώνου, όμως η εποχή της οπτικοποίησης έχει περάσει σε άλλη διάσταση ακόμα και την ίδια τη μουσική.

Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 08.05.16
#Γραφιστορίες #062