28.11.16

Generation X

[EN]

Generation X

"Adventure without risk is like Disneyland». This is the title of the 29th chapter of the famous book by Douglas Coupland «Generation X: Tales for an Accelerated Culture» and undoubtedly illustrates a characteristic of a whole generation, the «X» generation. Demographically speaking this generation is determined based on the birth date from the mid 1960s until 1980, while ideologically it managed to balance skilfully between the album «Nevermind» of «Nirvana» and «The Battle of Los Angeles» of «Rage Against The Machine ». History scholars argue that in relation to its social dimension, successive generations fall into one of four basic archetypes and represent one of the four repeated cycles of social cycles. The archetypes are the prophet, the nomad, the hero and the artist and the cycles are the peak, the wakening, the doubt and the crisis. The generation «X» falls in the last archetypal form, that of the artist - creator, with the generic theoretical sense, while living within a society in prolonged crisis.

Squashed between the baby boom generation and that of the new millennium (the millennials) the Unknown generation, as often called, managed to left permanent marks in the field of visual communication. Not only was a worthy successor of an art and a centuries-old tradition but also it is credited with the epic leap from analogue to digital technology both in design and in the means of production. The great number and value of the designers of this generation managed to assimilate knowledge and experience of many decades and also authored many new chapters in the book of the history of graphic art, utilizing their specific features, like those carved by the stormy conditions of the their time.

Often considered as individualistic, while in reality they are independent, resourceful and self-sufficient. They value freedom and responsibility at work and in many cases that nourish a contempt for power and structured working hours, especially when standing obstacles to the free expression of their creativity. Being essentially the first generation that grew up with computers, technology is inextricably intertwined with their lives and this gave them an added advantage over the use of new technologies and their use in the visualization of information. Having lived in difficult economic times in the past and the present, the designers of this generation tend to be more flexible and less professionally dedicated to a single employer. They like to complete things on their own terms and are more willing to change jobs following new paths and seeking new perspectives, which is reflected in their work. Many times they may seem cynical or judgmental but in part this is due to perfectionism that is a second nature of their profession. Like eternal teenagers they seek recognition, but not necessarily reward.

Most importantly though, unlike previous generations, the 'Unknown' generation of designers are working to live and not living to work. They appreciate the good mood in their working and personal environment and can therefore work more efficiently by combining talent and creativity with hard work while taking care to keep the balance of personal life - work.


  
 

[ΕΛ]

«Η περιπέτεια χωρίς κίνδυνο είναι σαν την Disneyland». Αυτός είναι ο τίτλος του 29ου κεφαλαίου του περίφημου βιβλίου του Douglas Coupland «Generation X: Tales for an Accelerated Culture» και αναμφίβολα σκιαγραφεί ένα από τα χαρακτηριστικά μιας ολόκληρης γενιάς, της γενιάς «X». Δημογραφικά η γενιά αυτή προσδιορίζεται με βάση τη χρονολογία γέννησης από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι και το 1980 ενώ ιδεολογικά κατάφερε να ισορροπήσει με επιδεξιότητα ανάμεσα στο «Nevermind» των «Nirvana» και το «The Battle of Los Angeles» των «Rage Against The Machine». Οι μελετητές της ιστορίας, σε σχέση με την κοινωνική της διάσταση, υποστηρίζουν ότι οι διαδοχικές γενιές εμπίπτουν σε ένα από τα τέσσερα βασικά αρχέτυπα και αντιστοιχούν σε έναν από τους τέσσερις επαναλαμβανόμενους κύκλους κοινωνικής κατάστασης. Τα αρχέτυπα αυτά είναι του προφήτη, του νομά, του ήρωα, και του καλλιτέχνη και οι κύκλοι είναι η κορύφωση, η αφύπνιση, η αμφισβήτηση και η κρίση. Η γενιά «X» εμπίπτει στην τελευταία αρχετυπική μορφή, αυτή του καλλιτέχνη - δημιουργού, με τη γενικότερη θεωρητική έννοια του όρου, ενώ παράλληλα βίωσε αλλά και βιώνει ακόμα μέσα σε μία κοινωνία σε παρατεταμένη κρίση.

Στρυμωγμένη ανάμεσα στη γενιά του baby boom και αυτή της νέας χιλιετίας (the millennials) η άγνωστη γενιά, όπως πολύ συχνά αποκαλείται, κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στον τομέα της οπτικής επικοινωνίας. Όχι μόνο υπήρξε άξιος συνεχιστής μίας τέχνης και μιας παράδοσης αιώνων αλλά ταυτόχρονα πιστώνεται και με το επικό άλμα από την αναλογική στην ψηφιακή τεχνολογία, τόσο στον τομέα του σχεδιασμού όσο και σε αυτόν των μέσων παραγωγής. Οι μεγάλοι στο πλήθος και την αξία σχεδιαστές της γενιάς αυτής κατάφεραν να αφομοιώσουν γνώσεις και πείρα πολλών δεκαετιών και παράλληλα να συγγράψουν πολλά νέα κεφάλαια στο βιβλίο της ιστορίας των γραφικών τεχνών, αξιοποιώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα, όπως αυτά σμιλεύτηκαν από τις θυελλώδης καταστάσεις της εποχής τους.


Συχνά χαρακτηρίζονται ως ατομικιστές, ενώ στη ουσία είναι ανεξάρτητοι, πολυμήχανοι, και αυτάρκεις. Εκτιμούν την ελευθερία αλλά και την υπευθυνότητα στο χώρο εργασίας ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που θρέφουν μια περιφρόνηση για την εξουσία και το δομημένο ωράριο εργασίας, ειδικά όταν αυτά στέκονται εμπόδια στην ελεύθερη έκφραση της δημιουργικότητάς τους. Όντας κατ’ ουσίαν η πρώτη γενιά που μεγάλωσε με τους υπολογιστές, η τεχνολογία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τη ζωή τους και αυτό τους έδωσε ένα πρόσθετο πλεονέκτημα σε σχέση με την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και τη χρήση τους στην οπτικοποίηση της πληροφορίας. Έχοντας ζήσει σε δύσκολες οικονομικές περιόδους κατά το παρελθόν αλλά και το παρόν οι σχεδιαστές της γενιάς αυτής τείνουν να είναι περισσότερο ευέλικτοι επαγγελματικά και λιγότερο αφοσιωμένοι σε ένα μόνο εργοδότη. Τους αρέσει να ολοκληρώνουν τα πράγματα με τους δικούς τους όρους ενώ είναι προθυμότεροι στο να αλλάξουν εργασία ακολουθώντας νέους δρόμους και αναζητώντας νέες προοπτικές, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στη δουλειά τους. Πολλές φορές μπορεί να φαντάζουν κυνικοί ή επικριτικοί αλλά εν μέρει αυτό οφείλεται στη τελειομανία που αποτελεί δεύτερη φύση του επαγγέλματός τους. Ως αιώνιοι έφηβοι αποζητούν την αναγνώριση, αλλά όχι απαραίτητα και την επιβράβευση.

Το πιο σημαντικό όμως, σε αντίθεση με τις προηγούμενες γενιές, οι σχεδιαστές της «Άγνωστης» γενιάς εργάζονται για να ζήσουν και δεν ζουν για να εργάζονται. Εκτιμούν την καλή διάθεση στο χώρο εργασίας και το φιλικό περιβάλλον και μπορούν για το λόγο αυτό να εργαστούν αποδοτικότερα συνδυάζοντας το ταλέντο και τη δημιουργικότητα τους με τη σκληρή δουλειά φροντίζοντας όμως να κρατούν την ισορροπία ζωής - εργασίας.



Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 27.11.16
#Γραφιστορίες #083
 

No comments: