29.4.17

Ένωση Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου



Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την ίδρυση της Ένωσης Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου. Είναι η επίσημη ένωση των Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου και αφορά όσους εργοδοτούνται από εταιρείες/οργανισμούς, ενεργούν ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή είναι εκπαιδευτικοί/ακαδημαϊκοί στον τομέα της γραφιστικής και εικονογράφησης.

Συγκεκριµένα, επίσηµοι σκοποί της ένωσης είναι: 
• Η καλλιέργεια ορθής αντίληψης για το ρόλο των γραφιστών ή/και εικονογράφων, την αξία και εφαρµοσιµότητά τους σε άλλους επιχειρηµατικούς και µη τοµείς.
• Η τέλεση καταλυτικού ρόλου σε θέµατα δεοντολογικής φύσης για φορείς και επαγγελµατίες.
• Η δηµιουργία ενός περιβάλλοντος µέσα στο οποίο τα µέλη να εξελίσσονται µε τη συναναστροφή τους, αλλά και διαµέσου εκδηλώσεων, παρουσιάσεων, συζητήσεων, συνεδρίων, σεµιναρίων και εργαστηρίων.
• H εγκαθίδρυση αξιών, προτύπων και ηθικών πρακτικών στον τοµέα της ποιότητας υπηρεσιών αλλά και τιµολόγησης.
• Η καθιέρωση εκδηλώσεων, ηµερίδων και βραβείων µέσω των οποίων θα ενισχύεται και θα επιβραβεύεται η πρόοδος και η εξέλιξη σε συνάρτηση µε τη δηµιουργικότητα.
• Ο εποικοδοµητικός διάλογος µε αρµόδιους φορείς για ουσιαστικές λύσεις σε ζητήµατα και προβλήµατα που άπτονται του κλάδου.
• Η διαφύλαξη των δικαιωµάτων των µελών όπως αυτά προκύπτουν και από τις αξίες, τα πρότυπα και τις ηθικές πρακτικές.
• Η ενίσχυση της αξίας της οπτικής επικοινωνίας και η τόνωση του αντικτύπου της στην κοινωνία, την οικονοµία και το συλλογικό µας µέλλον.

Η ίδρυση της ένωσης προέκυψε µετά από µια µακρά διαδικασία και τις προσπάθειες τόσο των 22 ιδρυτικών µελών της όσο και του νεοσύστατου συµβουλίου της. Ταυτόχρονα, προγραµµατίζουµε µια σειρά από ενέργειες για το 2017, οι οποίες θα περιλαµβάνουν σεµινάρια, ηµερίδες και δραστηριότητες µε επαγγελµατίες του τοµέα τόσο από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό.

Εκδήλωση με τίτλο Γραφιστική και Εικονογράφηση στην ΚύπροΜε αυτήν την ευκαιρία θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε στην πρώτη μας επίσημη εκδήλωση παρουσίασης της Ένωσης και να μοιραστούμε το όραμα μας, τις φιλοδοξίες, τους στόχους μας καθώς και προβληματισμούς στα σημερινά δεδομένα στον χώρο μας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο "Mελίνα Μερκούρη" στην Λευκωσία, την Τρίτη16 Μαΐου στις 19:00. 

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης:
• Συζήτηση μεταξύ των γραφιστών Ευριπίδη Ζαντίδη και Γιώργου Σουγλίδη
• Συζήτηση μεταξύ των εικονογράφων Ντένη Κωνσταντίνου και Σπύρου Δημητριάδη
• Παρουσίαση της Ένωσης Ένωσης Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου

Εκ μέρους τoυ Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου

Με εκτίμηση,

Mύρια Κονναρή
Πρόεδρος Ένωσης Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου

Όμηρος Παναγίδης
Αντιπρόεδρος Ένωσης Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου

26.4.17

16ο Διεθνές Φεστιβάλ Animation Kύπρου «Όψεις του Κόσμου»

16ο Διεθνές Φεστιβάλ Animation Kύπρου 
«Όψεις του Κόσμου» 24-30 Ιουνίου 2017

Το Φεστιβάλ Όψεις του Κόσμου, ο Διεθνής Οργανισμός της UNESCO για το Animation ASIFA και το Μουσείον Χαρακτικής Χαμπή, με μεγάλη τους χαρά ανακοινώνουν τη διοργάνωση του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ του Σινεμά Animation, «Όψεις του Κόσμου». Το πρωτοπόρο Φεστιβάλ, που περιλαμβάνεται στην λίστα των κορυφαίων του κόσμου, συνεχίζει με αφοσίωση την πορεία διάδοσης της τέχνης του Animation στον τόπο μας κι επιφυλάσσει ένα πλούσιο πρόγραμμα προβολών, εργαστηρίων, σεμιναρίων και εκθέσεων, αντάξιο των προσδοκιών του κοινού που το περιβάλλει με την αγάπη του κάθε χρόνο. 

Για άλλη μια χρονιά, λοιπόν, θα προβληθούν μια επιλογή από τις σημαντικότερες ταινίες του ανεξάρτητου σινεμά animation από όλο τον κόσμο, θα βραβευτούν ταινίες από το Κυπριακό και το Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα, θα παρουσιαστούν εκθέσεις και εργαστήρια (masterclasses) από διεθνείς προσωπικότητες του animation και παράλληλα αφιερώματα, συναυλίες και προβολές παιδικών ταινιών animation.

 Poster Design: Koji Yamamura (Japan)


Το φετινό φεστιβάλ εστιάζει στην Ιαπωνία και σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης Πάφος 2017 και το EU JAPAN FEST θα διοργανώσουν μεταξύ άλλων μια μεγάλη έκθεση σύγχρονης Ιαπωνικής Χαρακτικής στην Πύλη Αμμοχώστου στη Λευκωσία, έκθεση παραδοσιακής Ιαπωνικής Χαρακτικής Ukiyo-e στο Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή στα Πλατανίστεια, καθώς και αφιέρωμα στο Ιαπωνικό ανεξάρτητο σινεμά Animation και έκθεση με έργα του σημαντικότερου αντιπροσώπου των ημερών μας στο ανεξάρτητο Ιαπωνικό Animation Koji Yamamura. Ο Yamamura θα είναι επίσης μέλος της διεθνούς κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ.

Το Φεστιβάλ φέτος θα διεξαχθεί στην Πάφο, τη Λεμεσό και τη Λευκωσία. Συγκεκριμένα: Στο Αρχοντικό της Αξιοθέας στη Λευκωσία, στο αμφιθέατρο του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τραπέζας Κύπρου στην Φανερωμένη, στο θέατρο ένα στη Λευκωσία, στο Μουσείον Χαρακτικής Χαμπή στα Πλατανίστεια, στον Πολιτιστικό χώρο Τεχνόπολις 20 στην Πάφο και στο ξενοδοχείο Almyra στην Πάφο. Ένας από τους ιδρυτικούς στόχους του Φεστιβάλ και που παραμένει ως σήμερα, υπήρξε η αποκέντρωση της σύγχρονης τέχνης, κάτι που αναπτύχθηκε στην πορεία και τροφοδότησε στη συνέχεια την ανάπτυξη και άλλων Φεστιβάλ στην ύπαιθρο του τόπου μας.

Επιπλέον φέτος εγκαινιάζεται μια νέα συνεργασία μεταξύ του Διεθνούς Φεστιβάλ Animation Κύπρου και του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού. Η συνεργασία αυτή θα δημιουργήσει ένα νέο πρόγραμμα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στη Λεμεσό τον Αύγουστο με Animated Documentaries. (Anidocs)

Περισσότερες πληροφορίες καθώς και λεπτομέρειες για το πλήρες πρόγραμμα το φεστιβάλ θα ανακοινωθούν στη συνέχεια.



Επίσημος Χορηγός: Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
Αθλοθέτηση βραβείων: Τράπεζα Κύπρου
EFFE Label 2017-2018
Οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ εντάσσονται στο επίσημο πρόγραμμα του Οργανισμού Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, Πάφος 2017
Στηρίζουν: το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ)

10.4.17

World Design Day Cyprus 2017 #2

Τα τελευταία χρόνια η έννοια του design, περνώντας στο καθημερινό λεξιλόγιο μας, έχει λάβει αρκετές ερμηνείες που ενίοτε μπορεί να θεωρηθούν και αποπροσανατολιστικές. Το design δεν είναι μόδα, αν και βέβαια αφορά και αυτή, με την ευρύτερη σημασία του. Το design ως έννοια αλλά και ως πρακτική μπορεί να θεωρηθεί πολυσυλλεκτική καθώς βρίσκει εφαρμογή σε μια πληθώρα καταστάσεων. Ο σχεδιασμός όπως έχει επικρατήσει να λέγεται στη γλώσσα μας, αφορά την επινόηση, τη δημιουργία, την εκτέλεση ή την κατασκευή σύμφωνα με κάποιο προκαθορισμένο σχέδιο. Επίσης δύναται να εμπεριέχει και την νοητική σύλληψη που έχει συγκεκριμένο σκοπό και πρόθεση ή να αφορά μια καθορισμένη λειτουργία και γενικά αποσκοπεί στην επίλυση ενός συγκεκριμένου προβλήματος, επικοινωνιακού ή μη. Όπως πολύ χαρακτηριστικά είχε πει και ο ιδρυτής της Apple, της εταιρίας που αποθέωσε το design σε κάθε της προϊόν και οδήγησε τη βιομηχανία της σύγχρονης τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών και των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην νέα χιλιετία, ο Steve Jobs, «design δεν είναι μόνο το πως φαίνεται και τι αίσθηση σου αφήνει ένα προϊόν, design είναι το πώς λειτουργεί».
Στη λογική αυτή το ερευνητικό εργαστήρι του Τμήματος Πολυμέσων και Γραφικών Τεχνών της Σχολής Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών: Art + Design: elearning lab του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου διοργανώνει τη δεύτερη ετήσια εκδήλωση για το World Design Day Cyprus. To WDDC έχει ως σκοπό να καταδείξει τη συμβολή των κλάδων του σχεδιασμού στην ποιότητα ζωής καθώς και στην πολιτισμική, κοινωνική αλλά και οικονομική ζωή της σύγχρονης Κυπριακής κοινωνίας. Η σημαντική αυτή για τους κλάδους του σχεδιασμού εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017, στο ισόγειο του κτηρίου Τάσσος Παπαδόπουλος (Αμφιθέατρο 1) στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λεμεσό, από τις 6:30μμ έως τις 9:30μμ.
Ο τομέας του σχεδιασμού είναι εγγενώς διεπιστημονικός, και ως εκ τούτου περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών κλάδων, όπως των εφαρμοσμένων τεχνών, της αρχιτεκτονικής, της αυτοκινητοβιομηχανίας, του επικοινωνιακού σχεδιασμού, του μηχανολογικού σχεδιασμού, της γραφιστικής επικοινωνίας, του σχεδιασμού μόδας, του σχεδιασμού ηλεκτρονικών παιχνιδιών, της αρχιτεκτονικής της πληροφορίας, του βιομηχανικού σχεδιασμού, του εκπαιδευτικού σχεδιασμού, του σχεδιασμού αλληλεπίδρασης, της εσωτερικής διακόσμησης, της αρχιτεκτονικής τοπίου, του σχεδιασμού φωτισμού, της κινητικής γραφιστικής (motion graphics), του σχεδιασμού προϊόντων, του σχεδιασμού διαδικασιών, του σχεδιασμού υπηρεσιών, του σχεδιασμού λογισμικών, του σχεδιασμού ήχων, του πολεοδομικού σχεδιασμού, του σχεδιασμού ευχρησίας και ιστοσελίδων (user experience – user interface) - για να αναφέρουμε ορισμένους μόνο κλάδους.
Η εκδήλωση για το World Design Day Cyprus ευελπιστεί να προσφέρει μια δημόσια πλατφόρμα για τη διάδοση των καινοτόμων έργων και επιτευγμάτων Κυπρίων σχεδιαστών από διαφορετικούς τομείς, την προώθηση του Κυπριακού σχεδίου που είναι θεμελιωμένο σε κοινωνικό, ηθικό, περιβαλλοντικό και συμπεριληπτικό (κατά των αποκλεισμών και διακρίσεων) χαρακτήρα. Έχει ως στόχο την ανάδειξη των κλάδων σχεδιασμού και τη συμβολή τους στην ποιότητα ζωής καθώς και στην πολιτισμική, κοινωνική και οικονομική ζωή της Κυπριακής κοινωνίας. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, πρωτίστης σημασίας είναι και η ευαισθητοποίηση της Κυπριακής κοινωνίας όσον αφορά τη σχεδιαστική σκέψη και διαδικασία.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν σχεδιαστές διαφόρων ειδικοτήτων που σχετίζονται με τον σχεδιασμό: Κατερίνα Καβάζη - architectural and interior designer, Desislava Mincheva - graphic designer, Kριστίνα Αποστόλου Mοχιανάκη - product designer, Μαρία Α. Αριστείδου - graphic designer, Στέλλα Νικοδήμου - graphic designer. Κρατήσεις θέσεων για την εκδήλωση γίνονται στον σύνδεσμο: tickets ενώ περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εκδήλωση περιλαμβάνονται στους συνδέσμους: wddc_fb και wddc2017 .


Αγγελική ΜK Αθανασιάδη
Graphic Designer // aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" // "Παράθυρο" 09.04.17


5.4.17

They Shoot Horses, Don't They?

[EN]

They Shoot Horses, Don't They? Is the title of Sydney Pollack's Emblematic movie from 1969, based on the homonymous novel by Horace McCoy, which makes you wonder what is ultimately more fitting? A life like a movie or a movie which copies life? In the decade of the global economic crisis of the 1930s, a new entertainment genre conquered the consuming public, via television or without, it was the dance marathons. Couples on the verge of misery, in an endless dance for a prize that they could never acquire. Almost a century later, in the wake of the recent financial crisis, the dances keep going. We of course are not concerned with all sorts of unknown "famous" and half naked participants playing it front of the TV on the sand and racing on sandy soil, but the tense work environment and competitive work conditions that both don’t match with the creative profession of Visual communication design, being however the common ground for all of us.

Universities may wonder what happens to their students when they finish their studies, since no comprehensive research has been done until now, in 2017, at least in regard to the field of graphic arts and Visual communication. On the other hand, the professionals themselves observe their colleagues year after year to leave the profession of graphic designer at large percentages, even in the most general sense of the term. It is ultimately an endless dance? a race for who will be able to stand upright regardless of the cost?

In the case of students and their universities, private and public, there is the practice of patronage. The responsibility for this situation cannot be attributed necessarily or at least not entirely to the institutions. It's the same mentality of modern society that carries the most weight and of course the lack of proper guidance, from the early school years. In a country where associations between students, parents and even soldiers are in existence, although this is another story, people therefore who have come of age to vote for the election of the members of Parliament and the President of the Republic and that in the case of males hold a gun for defending the freedom of their homeland, none of this "circle of lost students" should have come as a surprise. All those with the practice of 'money power', directly or indirectly, believe that they will become the next Rock Star designers as noted rightly by my friend Spyros Drakatos during this year’s Graphic Stories Cyprus. "As long as there are teachers ,students will come out" sang the unforgotten Stratos and somewhat it summarizes the lack of national strategy in relation to the Design in Cyprus.

There, where one circle closes, that of students, another opens, as the wise people say, the one of 'thje lost designers'. The market is limited in Cyprus, some will oppose and maybe at first reading appears to be right, but here's where the lack of a national strategic planning really seems obvious. Occupations related to Visual communication are the spearhead for the modern Western-style economies of Europe that had left behind, since decades, the logic of agricultural community subsidies and have invested in the areas of service provision, research and sustainable development. Of course, the financial crisis that struck our island resulted in the loss of many jobs and reduced the turnover of companies in the area. Many designers were forced to seek employment in other sectors of the economy such as tourism or culinary arts. It could be that through this professional famine the need to design for a logo might occur, but unfortunately a considerable number of skilled labour even today works in other domains, losing contact with a difficult and demanding profession that constantly mutates and evolves.

Through the bitter allegory of modern society, Sydney Pollack manages to simultaneously sketch the strength of the human that will make the legs to continue to dance to the frenetic pace and the body to follow the dictates of the spirit. The answer to the question posed by the title: They Shoot Horses, Don't They? is negative. Those wild creatures were born to run and as long as they run they live.
 
 
[ΕΛ]

They Shoot Horses, Don't They? Είναι ο τίτλος της εμβληματικής ταινίας του Sydney Pollack από το 1969, βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Horace McCoy, που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι είναι τελικά περισσότερο ταιριαστό; ζωή σαν κινηματογραφική ταινία ή ταινία που αντιγράφει τη ζωή; Κατά τη δεκαετία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 1930, ένα νέο είδος θεάματος κατακτούσε το αδηφάγο κοινό, τηλεοπτικό και μη, ήταν οι μαραθώνιοι χορού. Ζευγάρια στα όρια της εξαθλίωσης, σε έναν ατελείωτο χορό για ένα έπαθλο που ποτέ δε θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Σχεδόν έναν αιώνα μετά, στον απόηχο της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, οι χοροί καλά κρατούν. Το θέμα μας φυσικά δεν αφορά τους κάθε λογής άσημους «διάσημους» και ημίγυμνους συμμετέχοντες σε ομαδικά τηλεοπτικά τσαλαβουτήματα και αγώνες ταχύτητας επί αμμώδους εδάφους, αλλά το στρεσογόνο εργασιακό περιβάλλον και τις ανταγωνιστικές συνθήκες εργασίας που κάθε άλλο πάρα ταιριάζουν με το δημιουργικό επάγγελμα ενός σχεδιαστή οπτικής επικοινωνίας, αποτελώντας όμως κοινό τόπο για όλους μας.

Τα πανεπιστήμια μπορεί να αναρωτιούνται τι γίνονται οι φοιτητές τους μόλις τελειώσουν τις σπουδές τους, καθώς καμία ολοκληρωμένη έρευνα δεν έχει γίνει μέχρι τώρα, εν έτη 2017, τουλάχιστον όσον αφορά τον τομέα των γραφικών τεχνών και της οπτικής επικοινωνίας. Από την άλλη πλευρά όμως και οι ίδιοι οι επαγγελματίες του χώρου παρατηρούν χρόνο με το χρόνο ένα μεγάλο ποσοστό συναδέλφων τους να εγκαταλείπουν το επάγγελμα του γραφίστα, έστω και με τη γενικότερη έννοια του όρου. Είναι τελικά ένας ατέρμονος χορός; ένας αγώνας δρόμου για το ποιος θα καταφέρει να σταθεί όρθιος ανεξάρτητα από το κόστος;

Στην περίπτωση των φοιτητών και των αντίστοιχων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, ιδιωτικών αλλά και κρατικών, επικρατεί η πρακτική των πελατειακών σχέσεων. Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή δεν μπορεί να καταλογιστεί απαραίτητα ή εξολοκλήρου στα εν λόγο ιδρύματα. Είναι η ίδια η νοοτροπία της σύγχρονης κοινωνίας μας που φέρει το μεγαλύτερο βάρος και φυσικά η έλλειψη ορθού επαγγελματικού προσανατολισμού, από τα πρώτα σχολικά χρόνια. Σε μία χώρα που υφίστανται σύνδεσμοι γονέων φοιτητών, ακόμα και στρατευσίμων αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, ατόμων δηλαδή που έχουν ενηλικιωθεί, ψηφίζουν για την ανάδειξη βουλευτών και Προέδρου της Δημοκρατίας και που στην περίπτωση των αρρένων κρατούν και όπλο για την υπεράσπιση της ελευθερίας της πατρίδας τους, δεν θα έπρεπε να απορεί κανένας για αυτόν τον «κύκλο των χαμένων φοιτητών». Όλων εκείνων που με τη λογική του «πληρώνω», άμεσα ή έμμεσα, θεωρούν ότι θα γίνουν οι επόμενοι Rock Star σχεδιαστές, όπως πολύ χαρακτηριστικά περιέγραψε ο φίλος μου Σπύρος Δρακάτος στο φετινό Graphic Stories Cyprus. «Όσο υπάρχουν δάσκαλοι θα βγαίνουν μαθητάδες» τραγούδαγε ο αείμνηστος Στράτος και κάπως έτσι συνοψίζετε και η ανύπαρκτη εθνική στρατηγική σε σχέση με το Design στην Κύπρο.

Εκεί που κλείνει ο ένας κύκλος, αυτός των φοιτητών, όπως λέει και ο σοφός λαός μας, ανοίγει ένας άλλος, εκείνος των «χαμένων σχεδιαστών». Η αγορά είναι περιορισμένη στην Κύπρο, θα αντιτάξουν κάποιοι και ίσως σε πρώτη ανάγνωση να φαίνεται ότι έχουν δίκιο, όμως εδώ είναι που πραγματικά φαίνεται η έλλειψη ενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού. Τα επαγγέλματα που σχετίζονται με την οπτική επικοινωνία αποτελούν την αιχμή του δόρατος για τις σύγχρονες οικονομίες δυτικού τύπου της Ευρώπης που έχουν αφήσει πίσω τους, εδώ και δεκαετίες, τη λογική των γεωργικών κοινοτικών επιδοτήσεων και έχουν επενδύσει στους τομείς της παροχής υπηρεσιών, της έρευνας και της αειφόρου ανάπτυξης. Βέβαια η οικονομική κρίση που χτύπησε το νησί μας συνέβαλε στο να χαθούν πολλές θέσεις εργασίας και να περιοριστεί ο κύκλος εργασιών των εταιριών του χώρου. Πολλοί σχεδιαστές αναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων να αναζητήσουν απασχόληση σε άλλους τομείς της οικονομίας όπως ο τουρισμός ή οι επισιτιστικές τέχνες. Μπορεί εν μέσω επαγγελματικής ανομβρίας να προέκυπτε και ο σχεδιασμός για κάποιο λογότυπο, όμως δυστυχώς ένα σημαντικό πλήθος καταρτισμένου εργατικού δυναμικού ακόμα και σήμερα εταιροαπασχολείται, χάνοντας την επαφή με ένα κατ’ομολογίαν δύσκολο και απαιτητικό επάγγελμα που συνεχώς μεταλλάσσεται και εξελίσσεται.

Μέσα από την πικρή αλληγορία της σύγχρονης κοινωνίας, ο Sydney Pollack καταφέρνει ταυτόχρονα να σκιαγραφήσει και τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης που κάνει τα πόδια να συνεχίζουν να χορεύουν στον ξέφρενο ρυθμό και το σώμα να ακολουθεί τις προσταγές του πνεύματος. Η απάντηση στο ερώτημα που θέτει ο τίτλος: They Shoot Horses, Don't They? είναι αρνητική. Τα ανυπότακτα αυτά πλάσματα έχουν γεννηθεί για να τρέχουν και όσο τρέχουν ζουν. 


Αγγελική ΜK Αθανασιάδη
Graphic Designer // aggeliki.mk@gmail.com
"Πολίτης της Κυριακής" // "Παράθυρο" 26.03.17

 
Translation | Μετάφραση: Achilleas Karras | Αχιλλέας Καρράς
Translation editing | Επιμέλεια μτφ: Miltos Karras | Μίλτος Καρράς