18.12.17

"Εθνοφοβία", μια ταινία Animation κατά του ρατσισμού από τον Γιάννη Ζιόγκα

Η επιβίωση, η ρήξη και η συμβίωση πάνε μαζί. Κι όλα συνοδεύονται από εκρήξεις χαράς και πόνου, αποτελέσματα μιας εσωτερικής ανάγκης του ανθρώπου να βρίσκει και να μεγαλοποιεί διαφορές εκεί που οι ομοιότητες είναι εμφανώς μεγαλύτερες. Με αυτά τα λίγα, αλλά γεμάτα σημασία λόγια, ο σκηνοθέτης Γιάννης Ζιόγκας δίνει το στίγμα της νέας του ταινίας animation, με τίτλο "Εθνοφοβία" (Ethnophobia), μέσω της οποίας, όπως δηλώνει και ο ίδιος, θέλει να δώσει στον θεατή τη δυνατότητα να ρίξει μια ματιά στα µαύρα βάθη της ψυχής. Η δεκαπεντάλεπτη αυτή ταινία, αποτελεί μια ευφυή αλλά και συνάμα κωμική προσέγγιση των συγκρούσεων των διαφορετικών ¨φυλών¨, αφήνοντας ταυτόχρονα να διαφανούν όλες αυτές οι μικρές αλήθειες που οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε πολύ καλά, αλλά µόνο η τέχνη του animation μπορεί να αναδείξει τόσο εμφατικά.

 Ο Γιάννης Ζιόγκας είναι ένας σκηνοθέτης κινούμενων σχεδίων που ειδικεύεται στο χαρακτηριστικό είδος του "stop motion animation" με μαριονέτες και πλαστελίνη. Είναι πτυχιούχος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στα Τίρανα και έχει πάνω από 35 χρόνια εμπειρίας στον τομέα των κινούμενων σχεδίων. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σκηνοθέτησε 13 ταινίες κινουμένων σχεδίων που έχουν προβληθεί αλλά και βραβευθεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ όπως αυτά του Annecy, Hiroshima, Giffonni και Fantoche. Η τελευταία του αυτή ταινία με τίτλο "Εθνοφοβία" έχει μέχρι στιγμής προβληθεί σε περισσότερα από 130 φεστιβάλ και έχει κερδίσει 24 βραβεία. Σύμφωνα με τον δημιουργό της, η ταινία αυτή είναι μια φωνή ενάντια στον ρατσισμό. Είναι μια ταινία για τις ανθρώπινες σχέσεις και πώς η επιβίωση, η σύγκρουση και η συμβίωση πηγαίνουν δίπλα-δίπλα, αλλά και πώς οι άνθρωποι εστιάζουν περισσότερο στις διαφορές τους παρά σε όλα εκείνα που τους συνδέουν. Εξηγεί με πολύ εύκολο τρόπο την ξενοφοβία και το φαινόμενο του αποκλεισμού στη σύγχρονη κοινωνία.


Μετανάστης και ο ίδιος, έχει μιλήσει για την εμπειρία του αυτή: Όπως θα περιμένατε, έχω βιώσει κάποιες περιπτώσεις ρατσισμού και έπρεπε να δουλέψω δύο φορές πιο σκληρά για να αποδείξω την αξία μου, αλλά ποτέ δεν άφησα τίποτα να με βάλει κάτω. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να μαθαίνεις από κάθε εμπειρία και να βλέπεις τα πράγματα με θετικό τρόπο. Το να είσαι μετανάστης σου δίνει μια διαφορετική προοπτική στη ζωή και σε κάνει να δεις πέρα από την επιφάνεια. Αυτό προσπαθώ να κάνω μέσω της τέχνης μου και ειδικά με την τελευταία μου ταινία Εθνοφοβία. Θέλω να κάνω τους ανθρώπους να σκέπτονται σε βαθύτερο επίπεδο και να τους εμπνεύσω να ανοίξουν το μυαλό τους και να γίνουν πιο δεκτικοί και φιλόξενοι με τους γύρω τους. Ως καλλιτέχνης, είναι σημαντικό να επηρεάζεις τη ζωή των ανθρώπων με τη δουλειά σου, επειδή ο καθένας από εμάς πρέπει να παίξει το ρόλο του για να κάνει τον κόσμο μας έναν καλύτερο τόπο.


Πατήστε την εικόνα για να δείτε το trailer της ταινίας
 
Η κεντρική ιδέα της "Εθνοφοβίας", αναπτύχθηκε πριν από 10 χρόνια με τη βοήθεια του σεναριογράφου Πέτρου Κοσκινά και είχε ως στόχο τη δημιουργία μιας ταινίας που θα ήταν μια κριτική για τον ρατσισμό και τον συνεχή αγώνα των ανθρώπων του σήμερα, όπου όλοι προσπαθούν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον. Ο άνθρωπος προσπαθεί συνεχώς να επιδεικνύει την ανωτερότητα του ενάντια στους άλλους ανθρώπους, κάνοντάς τους να αισθάνονται μικροί. Τελικά εμείς είμαστε αυτοί που δημιουργούν τις διαφορές ενώ στην πραγματικότητα είμαστε όλοι ίδιοι.
 Περισσότερα για την ταινία και τον δημιουργό της μπορείτε να δείτε στο site της Ελληνικής Πρεσβείας στο Λονδίνο.


Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com 
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 17.12.17
 #Γραφιστορίες #117




11.12.17

Ivan Chermayeff


“Ένα λογότυπο πρέπει να είναι καθαρό, ευκρινές και άμεσα κατανοητό. Είναι συνήθως μια διαδικασία δύο μηνών μέχρι να φτάσεις σε αυτό το σημείο, αλλά θα πρέπει να μοιάζει σαν να χρειάστηκαν πέντε λεπτά.” Τόσο απλά αλλά και τόσο εύστοχα τα λόγια του του Ivan Chermayeff, ενός γραφίστα που δημιούργησε μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα εταιρικά λογότυπα του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του καλωδιακού καναλιού Showtime, των εκδόσεων HarperCollins, του Smithsonian Institution, του National Geographic και της Pan Am, ο οποίος απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου του 2017, σε ηλικία 85 ετών στο σπίτι του στο Μανχάταν.

Γεννημένος στο Λονδίνο το 1932, μετανάστευσε στις ΗΠΑ σε ηλικία 8 ετών. Σπούδασε στο Χάρβαρντ, στο Ινστιτούτο Σχεδίου του Σικάγου και στο Γέιλ. Διδάχτηκε από τον Paul Rand και θήτευσε δίπλα στον θρυλικό γραφίστα Alvin Lustig. Γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους σχεδιαστές της εποχής του, o Chermayeff υπήρξε ένας εκ των ιδρυτών της Chermayeff & Geismar & Haviv, την οποία ίδρυσε το 1957 με τους Tom Geismar και Robert Brownjohn στη Νέα Υόρκη.




Η εταιρεία του, έγινε γνωστή για το εκλεπτυσμένο, μοντέρνο και μινιμαλιστικό στιλ των σχεδίων της, την τολμηρή χρήση βασικών χρωμάτων, ενώ υπήρξε από τις πρώτες που εφάρμοσαν τις τεχνικές της αφαίρεσης στο σχεδιασμό εταιρικής ταυτότητας, αναμορφώνοντας και εξορθολογίζοντας, τα κατά μια έννοια τα “φλύαρα” λογότυπα που κυριαρχούσαν στο εμπορικό τοπίο κατά το πρώτο μισό του αντίστοιχου αιώνα. Δικαίως λοιπόν θεωρείται ως ένας από τους πρώτους και σημαντικότερους γραφίστες της νέας εποχής, ακόμα και σήμερα, καθώς μέσα από το έργο του για την εταιρία του βοήθησε στο να οριοθετηθούν οι βασικές αρχές της σύγχρονης γραφιστικής, σε μια εποχή όπου πολύ σπάνια το επάγγελμα αυτό διαχωριζόταν από εκείνο του διαφημιστή. Όπως ο ίδιος είχε δηλώσει σε μία συνέντευξή του το 2014. "Όταν ξεκινήσαμε, ο Tom και εγώ, δεν υπήρχε ως έκφραση ο όρος graphic design. Όταν ένας ταξιτζής σας ρωτούσε το τι κάνατε, αν εσείς απαντούσατε graphic design, θα έπρεπε και να του το εξηγήσετε για μια ώρα. Αντ 'αυτού, εμείς απαντούσαμε απλά, "Είμαι ένας καλλιτέχνης της διαφήμισης."

Ο Chermayeff πίστευε ότι το design είναι στην πραγματικότητα κοινή λογική και πως κάθε είδους απεικόνιση που επικοινωνεί είναι και έγκυρη. Η δουλειά του σχεδιαστή ξεκινά από τις πληροφορίες που πρέπει να μεταφερθούν και μόνο τότε συνεχίζει καθιστώντας την δομή υποτακτική σε αυτές τις πληροφορίες ή βρίσκει τρόπους ώστε η δομή να συμβάλει στην έκφραση της εκάστοτε ιδέας. Η επαγγελματική μας στάση, ως γραφίστες, είναι ότι πρέπει να γνωρίζουμε αρκετά για το παρελθόν μιας εταιρείας για να ξεκινήσουμε, με την ανάθεση κάποιου έργου, αλλά το πιο σημαντικό από το πού βρίσκεται σήμερα η εταιρεία, είναι το που πηγαίνει, ποιο είναι το πλάνο της για το μέλλον. Θα εκπλαγείτε πόσοι άνθρωποι πηγαίνουν σε ένα δημιουργικό γραφείο και πραγματικά μιλούν συνεχώς για το παρελθόν τους αντί να επικεντρώνονται στο μέλλον και στο πού πηγαίνουν. Σημαντική πηγή έμπνευσης κατά τον Chermayeff είναι το να ρωτάς αιρετικές ερωτήσεις. Σε ένα πρόβλημα, σημαντικό είναι να μάθουμε εάν το πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι το πραγματικό, κάτι που πίστευε ότι πολύ συχνά δεν ήταν.

Τα επιτεύγματα του Ivan Chermayeff έχουν αναγνωριστεί και μέσω διάφορων βραβείων,κύρους, όπως το χρυσό μετάλλιο AIGA, το χρυσό μετάλλιο του Society of Illustrators και το Yale ArtMedall, όμως το κληροδότημα του στον κόσμο της γραφιστικής είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη για όλους εμάς, τους σχεδιαστές οπτικής επικοινωνίας.




Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com 
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 10.12.17 #Γραφιστορίες #116



Ευρωπαϊκά Βραβεία Animation

11 Δεκεμβρίου 2017
3 βραβεία Emile στην ταινία ‘Εγώ ο Κολοκυθάκης’, 2 βραβεία για την ‘Κόκκινη Χελώνα’ στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Animation

Ελληνική νίκη με την ταινία “Last Job on Earth” στην τελετή απονομής στη Lille της Γαλλίας (8 Δεκεμβρίου)




Στην πρώτη τελετή των Ευρωπαϊκών Βραβείων Animation Émile (8 Δεκεμβρίου, Lille Γαλλία), μια ταινία stop-motion με ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα ήταν η νικήτρια. Η ταινία Εγώ ο Κολοκυθάκης (My Life as a Zucchini, Claude Barras, Ελβετία/Γαλλία) που αφηγείται την ζωή ενός παιδιού στο ορφανοτροφείο, κέρδισε και τα 3 βραβεία για τα οποία ήταν υποψήφια: καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία animation μεγάλου μήκους, σενάριο, και μουσική επένδυση.



Η ποιητική ταινία Η κόκκινη χελώνα (The Red Turtle, Michael Dudok de Wit, Γαλλία/Βέλγιο) είχε 2 νίκες(character animation, storyboarding), ενώ η ταινία μεγάλου μήκους Στην κορυφή του κόσμου (Γαλλία/Δανία) κέρδισε το βραβείο καλύτερoυ σχεδιασμού χαρακτήρων για ταινία μεγάλου μήκους.



Στον χώρο των τηλεοπτικών παραγωγών η σειρά του BBC Revolting Rhymes (σκηνοθεσία: Jakob Schuh & Jan Lachauer) που εικονογραφεί μια νέα οπτική των παραδοσιακών παραμυθιών, κέρδισε 2 βραβεία, καλύτερης ευρωπαϊκής τηλεοπτικής παραγωγής animation και καλύτερου σχεδιασμού χαρακτήρων. Η γνωστή σειρά Shaun the Sheep (5η σαιζόν, Aardman Animations) κέρδισε το βραβείο καλύτερου storyboarding.



Mε 16 κατηγορίες συνολικά, τα βραβεία Émile επιφύλαξαν στην Σουηδία το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους, με την υπαρξιακή όπερα των ψαριών που τραγουδούν The Burden (σκην. Niki Lindroth von Bahr), ενώ η Ιταλία κέρδισε το βραβείο καλύτερης φοιτητικής ταινίας με την ταινία Merlot (σκην. Marta Gennari and Giulia Martinelli).



Ελληνικό χρώμα στην τελετή, με την ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτρια Marie-margaux Tsakiri-Scanatovits να κερδίζει (μαζί με τους David Prosser και Daniel Chester) το βραβείο καλύτερης ταινίας μετά από ανάθεση (commissioned films) για την ταινία Last Job on Earth που αποτυπώνει έναν πλήρως αυτοματοποιημένο μελλοντικό κόσμο (Moth Animation Studio).



Standing ovation για τον 2 φορές βραβευμένο με Όσκαρ (και δημιουργό του Roger Rabbit) Richard Williams, που παρέλαβε το βραβείο Lotte Reiniger για το σύνολο της προσφοράς του στο ευρωπαϊκό animation.



Συνολικά, 48 υποψήφιες ταινίες ήταν υποψήφιες μετά από έναν αριθμό-ρεκόρ 500 ταινιών (μικρού και μεγάλου μήκους animation) που υποβλήθηκαν από 40 Ευρωπαϊκές χώρες,


ενώ 1000 άτομα βοήθησαν στην διοργάνωση των βραβείων, με πρόεδρο των βραβείων τον Peter Lord της Aardman Animations.



Παρόντες στην απονομή εκ μέρους της Ελλάδας ο Βασίλης Κρουστάλλης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Be there! Corfu Animation Festival και πρέσβης των βραβείων Émile στην Ελλάδα, η Μαρία Ανεστοπούλου, διευθύντρια του AnimaSyros -Διεθνές φεστιβάλ animation+ Αγορά (και μέλος της προκριματικής επιτροπής των βραβείων), ο Βασίλης Καραμητσάνης, πρόεδρος της ΑΣΙΦΑ Ελλάς, και ο Παναγιώτης Κυριακουλάκος, αντιπρόεδρος της ΑΣΙΦΑ Ελλάς αντίστοιχα. Η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας στήριξε ως χορηγός την πρώτη διοργάνωση των Ευρωπαϊκών Βραβείων Animation.










Σχετικά με τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Animation:



Η ένωση των Ευρωπαϊκών Βραβείων Animation (Emile Awards) και το Δ.Σ. αποτελείται από επαγγελματίες της ευρωπαϊκής βιομηχανίας ταινιών animation, με στόχο την υποστήριξη και την διάχυση της ευρωπαϊκής ταυτότητας των ταινιών animation. Όλοι/ες οι επαγγελματίες που σχετίζονται με το ευρωπαϊκό animation μπορούν να γίνουν μέλη της ένωσης. Όλα τα μέλη της ένωσης μπορούν να ψηφίσουν στα ετήσια βραβεία (Emile Awards) και να λάβουν μέρος στη Γ.Σ. όλων των μελών.





-------------------------------------------------


“They didn't know it was impossible, so they did it!” 
Mark Twain

Όταν ο Didier Brunner, παραγωγός των υποψήφιων για Oscar ταινιών “Τρίο της Μπελβίλ” και “The Secret of Kells”, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει αλλά και την τιμή να βραβευτεί στα 42α βραβεία Annies (2014) που οργανώνονται στο Los Angeles για το αμερικανικό animation (ASIFA-Hollywood), εντυπωσιάστηκε από την ενέργεια και τον δυναμισμό της εκδήλωσης, που καταφέρνει να ενώνει όλους τους επαγγελματίες του animation από όλα τα κινηματογραφικά είδη και όλες τις ειδικότητες.




Αυτή η απλή αλλά φιλική εκδήλωση, αναζητά κάθε χρόνο να τιμήσει και να γιορτάσει με όλους όσοι συμβάλλουν στην Αμερικανική βιομηχανία του animation, όχι μόνο τους σκηνοθέτες και παραγωγούς ταινιών για τα μεγάλα στούντιο, αλλά και τους σεναριογράφους, τους μουσικούς, τους διευθυντές φωτογραφίας. Με μια φράση, μια ανοικτή οικογενειακή γιορτή, όπου οι άγνωστοι τεχνίτες αλλά και τα διάσημα ταλέντα χειροκροτούνται μαζί. 






Στην άλλη πλευρά του ατλαντικού, οι Ευρωπαίοι παραγωγοί, διανομείς, σκηνοθέτες και σεναριογράφοι έχουν πολλές ευκαιρίες να συναντώνται μεταξύ τους (Cartoon Forum, Cartoon Movie, Annecy International Animated Film Festival, Zagreb Festival κτλ.). Ωστόσο, ως τώρα δεν υπήρχε καμία οργανωμένη, μαζική γιορτή του Ευρωπαϊκού animation, παρότι η ευρωπαϊκή ήπειρος τα τελευταία χρόνια έχει να επιδείξει καλλιτεχνικές και εμπορικές επιτυχίες από στούντιο όπως Aardman Animations, Illumination Mac Guff, Trixster, Walking the dog, Folimage, Cartoon Saloon, αλλά και Πανεπιστήμια και σχολές με σημαντικό έργο, όπως La Cambre, the Royal College of Art, NFTS, Les Gobelins κτλ. 



Τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Animation Emile (ή Emile Awards) είναι ακριβώς αυτή η ευκαιρία να εορταστεί κάθε χρόνο η συνεχώς αυξανόμενη εμβέλεια και ποιότητα των ευρωπαϊκών ταινιών animation. Το όνομα των βραβείων τιμά τους Émile Reynaud (1844-1918), πρωτοπόρο των καρτούν και τον Γάλλο Émile Cohl (1857-1938), δημιουργό πάνω από 300 ταινιών animation. Τα βραβεία τιμούν καλλιτέχνες σε 16 κατηγορίες συνολικά και σε 4 τομείς (μικρού μήκους, μεγάλου μήκους, τηλεοπτικές παραγωγές, διαφημιστικές/commissioned ταινίες). Το βραβείο συνολικής προσφοράς στο ευρωπαϊκό animation φέρει το όνομα της Γερμανίδας σκηνοθέτριας Lotte Reiniger (1899-1981), που σκηνοθέτησε την πρώτη ευρωπαϊκή ταινία μεγάλου μήκους animation το 1926.
Διακεκριμένοι επαγγελματίες σε κάθε μια από τις 40 ευρωπαϊκές χώρες που περιλαμβάνουν τα βραβεία, τίθενται “Πρέσβεις” των βραβείων σε κάθε χώρα, με στόχο την περαιτέρω ενημέρωση και κινητοποίηση όλων των επαγγελματιών του χώρου, των θεσμικών φορέων αλλά και του κοινού στις χώρες αυτές. Η προκαταρκτική επιλογή για τις υποψήφιες ταινίες γίνεται από κριτική επιτροπή, ενώ η τελική ψηφοφορία και για τις 16 κατηγορίες είναι ανοιχτή σε όλα τα μέλη των Ευρωπαϊκών Βραβείων Animation, σε μια ανοιχτή online διαδικασία εγγραφής για όλους τους επαγγελματίες του χώρου. Για τη φετινή διοργάνωση, η ομάδα των βραβείων ανακοίνωσε τις 48 υποψήφιες ταινίες σε 16 κατηγορίες, μετά από έναν αριθμό-ρεκόρ 500 ταινιών, μικρού και μεγάλου μήκους animation, που υποβλήθηκαν από 40 Ευρωπαϊκές χώρες.





Όπως αναφέρει και ο πρόεδρος του Δ.Σ. των Ευρωπαϊκών Βραβείων Αnimation, Peter Lord: “Στοχεύουμε αυτά τα βραβεία να γίνουν ένα ουσιώδες και σημαντικό τμήμα του έτους για όσους, και είναι πολλοί, στην Ευρώπη ασχολούνται με αυτή την τόσο μοντέρνα και δυναμική μορφή τέχνης”. 

Η πρώτη γιορτή και απονομή των Ευρωπαϊκών Βραβείων Emile θα γίνει στις 8 Δεκεμβρίου 2017 στην πόλη Λιλ της Γαλλίας (Lille, Le Nouveau Siècle). 


Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της διοργάνωσης: www.animationawards.eu 


Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com 
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 19.11.17
 #Γραφιστορίες #115


Ακολουθεί Δελτίο Τύπου


Ευρωπαϊκά Βραβεία Animation: ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες

H κόκκινη χελώνα, Εγώ ο κολοκυθάκης ανάμεσα στις υποψήφιες / 8 Δεκεμβρίου η τελετή απονομής (Lille, Γαλλία)

Τα νέα Ευρωπαϊκά Βραβεία Animation Émile (www.animationawards.eu) ανοίγουν τις πόρτες τους σε όλες τις ταινίες animation, φιλοδοξώντας να γίνουν η ετήσια γιορτή του Ευρωπαϊκού animation σε όλες τις εκφάνσεις της (ταινίες μικρού μήκους, τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές, διαφημιστικές ταινίες, ταινίες μεγάλου μήκους).

Mε πρόεδρο τον Peter Lord της Aardman Animations (Chicken Run, Wallace & Gromit, Shaun the Sheep), σε μια πρωτοβουλία του Γάλλου παραγωγού Didier Brunner (Το τρίο της Μπελβίλ, Τhe Secret of Kells), η ομάδα των βραβείων ανακοίνωσε τις 48 υποψήφιες ταινίες σε 16 κατηγορίες, μετά από έναν αριθμό-ρεκόρ 500 ταινιών (μικρού και μεγάλου μήκους animation) που υποβλήθηκαν από 40 Ευρωπαϊκές χώρες.

Οι υποψήφιες για Oscar ταινίες Η κόκκινη χελώνα (The Red Turtle, Michael Dudok de Wit) και Εγώ ο Κολοκυθάκης (My Life as a Zucchini, Claude Barras) επιβεβαίωσαν και στα βραβεία Émile την δυναμική τους, κερδίζοντας η καθεμία από 3 υποψηφιότητες. Υποψηφιότητες για καλύτερη ταινία, character animation και storyboard για την Κόκκινη Χελώνα, ενώ το Εγώ ο Κολοκυθάκης διαγωνίζεται επίσης για καλύτερη ταινία, σενάριο και μουσική επένδυση.

Υποψήφιες επίσης η αυτοβιογραφική ταινία για τον πασίγνωστο Βρετανό συγγραφέα παιδικών βιβλίων Raymond Briggs, με τίτλο Ethel and Ernest (3 υποψηφιότητες), η γαλλική ταινία Στην Κορυφή του κόσμου (Rémi Chayé, 3 υποψηφιότητες) ενώ η ισπανική ταινία μεγάλου μήκους, και βραβευμένη με το βραβείο Goya Ψυχοναύτες (Psiconautas: The Forgotten Children, P. Rivero & A. Vázquez) διαγωνίζεται στις κατηγορίες storyboard και σχεδιασμού χαρακτήρων.

Στις ταινίες μικρού μήκους, ταινίες από την Ρωσία (Among the Black Waves, Ana Budanova), την Γαλλία (Chulyen, a crow’s tale Cerise, Lopez & Agnès Patron) και την Σουηδία (The Burden, Niki Lindroth von Bahr) διαγωνίζονται στα βραβεία. Στην προκριματική φάση των βραβείων και στην ίδια κατηγορία συμμετείχαν και 3 ελληνικές ταινίες animation μικρού μήκους (Aenigma των Αντώνη Ντούσια & Άρη Φατούρου, η ταινία Ethnophobia του Γιάννη Ζιόγκα, και Aurelia των Χρήστου Μπουραντά και Κρέοντα Κρυωνά), ένα μικρό ρεκόρ συμμετοχής για την Ελλάδα.

Τιμητική διάκριση και το βραβείο Lotte Reiniger για τη συνολική του προσφορά στο χώρο του animation θα απονεμηθεί στον Richard Williams, 2 φορές βραβευμένο με Oscar, και δημιουργό του Roger Rabbit στην ομώνυμη ταινία του Steven Spielberg.

Εκ μέρους της Ελλάδας, η Μαρία Ανεστοπούλου, διευθύντρια του AnimaSyros -Διεθνές φεστιβάλ animation+ Αγορά ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής των βραβείων (ταινίες μεγάλου μήκους), ενώ ο Βασίλης Κρουστάλλης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Be there! Corfu Animation Festival συντονίζει την ελληνική προσπάθεια ως πρέσβης των βραβείων Émile στην Ελλάδα.

Όλα τα μέλη των Ευρωπαϊκών Βραβείων Animation θα ψηφίσουν πλέον τον τελικό νικητή για τις 16 κατηγορίες των βραβείων ως και τις 30 Νοεμβρίου.

Η τελετή απονομής των Ευρωπαϊκών Βραβείων Animation Émile θα λάβει χώρα την Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017 στη Λιλ της Γαλλίας(Lille, Nouveau Siècle).

Δείτε το βίντεο ανακοίνωσης των υποψηφιοτήτων από τον πρόεδρο των Ευρωπαϊκών βραβείων animation, Peter Lord.

Δείτε τον πλήρη κατάλογο των υποψηφιοτήτων.



4.12.17

Το Θέατρο του Παραλόγου

“Δεν είναι η απάντηση που μας διαφωτίζει, αλλά η ερώτηση” είχε πει πριν από πολλά χρόνια ο θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο. Ίσως να φανεί τετριμμένο, αλλά αν θα ήθελα να απαριθμήσω τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους αναπολώ τη φοιτητική μου ζωή, σίγουρα στην κορυφή της λίστας θα κατέτασσα την ανεκτίμητη αξία της γνώσης καθώς και του ελεύθερου χρόνου εκείνων των ετών. Μπορεί ως προς τον πρώτο λόγο και σε σχέση με το αντικείμενο των σπουδών μου, τη γραφιστική, να είχα τη δυνατότητα να αποκτήσω τις πρώτες γνώσεις για την μετέπειτα επαγγελματική μου πορεία, όμως ο απεριόριστος ελεύθερος χρόνος ήταν αυτός που μου επέτρεψε να κάνω ερωτήσεις, άλλοτε σιωπηλά, ως μια εσωτερική αναζήτηση, και άλλοτε φωναχτά παρέα με φίλους και συμφοιτητές αναζητώντας αυτήν ακριβώς τη διαφώτιση που υπαινίσσεται ο Ιονέσκο. Κάπου μέσα από την αναζήτηση αυτή διαφάνηκε και η συνάφεια των λόγων του αγαπημένου θεατρικού συγγραφέα με το επάγγελμα μας.

Συλλέγοντας τα αποφθέγματα, του κατά πολλούς πατέρα του Θεάτρου του Παραλόγου (Le Théâtre de l'Absurde), θα μπορούσαμε να γεμίσουμε αρκετές από τις σελίδες ενός φανταστικού “εγχειριδίου επιβίωσης για γραφίστες”. Δεν είναι καθόλου σπάνιες οι περιπτώσεις όπου ένας σχεδιαστής καλείται να δημιουργήσει, παρέχοντας διαφωτιστικές απαντήσεις σε ανείπωτες ερωτήσεις. Σε περιπτώσεις δηλαδή που ο πελάτης, σε πλήρη συσκότιση, χωρίς προϋπολογισμό και ενίοτε με ομιχλώδη επιχειρηματικό πλάνο, απαιτεί από τον γραφίστα την κατά παραγγελία Θεία φώτιση. “Δεν μου αρέσει το λογότυπο που μου έφτιαξες” διατείνεται, ο εκ των υστέρων, προφήτης της ομίχλης. Ας όψεται όμως ο Ευγένιος που με την διορατικότητα που τον διέκρινε φρόντισε να θέσει το πρόβλημα στη σωστή του διάσταση “μπορείτε να προβλέψετε τα πράγματα μόνο αφότου έχουν συμβεί”. Όσο για την νεότευκτη, απαίδευτη και ισοπεδωτική αντίληψη της εποχής ότι όλα τα κάνει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είχε προνοήσει να δώσει την απάντηση “Ένα έργο τέχνης είναι πάνω απ 'όλα μια περιπέτεια του μυαλού”.



Σύμφωνα με τον εμπνευστή του όρου “Θέατρο του Παραλόγου”, Μάρτιν Τζούλιους Έσλιν, αυτό αγωνίζεται να εκφράσει την λογική του για τον παραλογισμό της ανθρώπινης ύπαρξης και την ανεπάρκεια της ορθολογικής προσέγγισης, μέσω της ανοιχτής εγκατάλειψης των δήθεν ορθολογικών τεχνασμάτων και της ασυνεχούς σκέψης. Κάτι δηλαδή σαν ανάθεση έργου οπτικής επικοινωνίας από κρατικό οργανισμό ή εταιρία του δημοσίου, για να το θέσουμε με πιο απλά λόγια.

Σε μία εποχή της ηθελημένης καλλιέργειας του ολοκληρωτισμού του μετρίου, της αισθητικής ισοπέδωσης, του εφήμερου και του φθηνού, σε σχέση τουλάχιστον με την ποιότητα, ένας ευσυνείδητος σχεδιαστής, με επίγνωση του πολυδιάστατου ρόλου του απέναντι όχι μόνο στο επάγγελμα που υπηρετεί αλλά και έναντι της κοινωνίας, δικαίως αισθάνεται ως μοναχικός, αλλά πάντα ρομαντικός, Δον Κιχώτης. Το υπέρτατο τέχνασμα της μαζικής παραφροσύνης, κατά τον Ιονέσκο, είναι ότι μας πείθει πως το μόνο αφύσικο άτομο είναι αυτός που αρνείται να ενταχθεί στην τρέλα των άλλων, εκείνος που προσπαθεί μάταια να αντισταθεί. Ποτέ δεν θα καταλάβουμε τον ολοκληρωτισμό εάν δεν καταλάβουμε πρώτα ότι οι άνθρωποι σπάνια έχουν τη δύναμη να είναι ασυνήθιστοι. Στη σύγχρονη εποχή, από τη μια ο τεράστιος όγκος πληροφοριών και από την άλλη η ευρεία σφαίρα του αγνώστου μπορεί να καθιστούν την απόλυτη πεποίθηση αδύνατη, όμως ως σχεδιαστές οφείλουμε να συνεχίσουμε να αναζητούμε το νόημα σε ότι κάνουμε, να συνεχίσουμε να εξερευνούμε και να θέτουμε διαφωτιστικές ερωτήσεις. 



Graphic Designer | aggeliki.mk@gmail.com 
"Πολίτης της Κυριακής" | "Παράθυρο" 03.12.17